توانمندی ژنتیکی در القاء کالوس و رشد جنین نارس در جمعیتهایی از گز روغنی (Moringa peregrina ( Forssk). Fiori)
نویسندگان
1
2
3
4
5
6
doi
چکیده
گز روغنی (Moringa peregrina) یکی از گونههای مهم ولی فراموش شده است که بهرغم اهمیت و گسترش وسیعی که در عرصههای جنوبی کشور ما دارد تاکنون اقدام کافی در زمینه شناخت بیولوژی آن صورت نگرفته و در معرض فرسایش ژنتیکی قرار گرفته است. به منظور مطالعه تنوع ژنتیکی درون و بین جمعیتی از این گونه در قابلیت به کلنزایی و تکثیر درون شیشهای و نیز یافتن روش مناسب نجات جنین با استفاده از کشت تخمک تلقیح شده و همچنین استفاده از گیاهچههای تولید شده جهت تکثیر درون شیشهای، نیامهای نارس به صورت تصادفی از پایههای متعددی از گز روغنی در چندین رویشگاه در مناطق جنوبی کشور جمعآوری شده و مورد مطالعه قرار گرفتند. اثر دو محیطکشت و چهار رویشگاه در قالب طرح آماری فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی مطالعه گردید. یکی از نتایج حاصل از این مطالعه، القاء کالوس بر روی پوسته جنینهای نارس در هر دو محیطکشت و دیگری تفاوت تولید گیاهچه از جنینهای کشت شده در جمعیتهای مختلف مورد مطالعه بود. نتایج تجزیه واریانس دادههای حاصل از میزان تولید کالوس بر روی سطح جنینهای نارس کشت شده, نشان داد که بین مناطق مختلف از نظر قابلیت درختان در کالوسزایی تفاوت بسیار معنیداری وجود داشت. دستهبندی به روش دانکن مناطق مورد بررسی را از این نظر در دو دسته متفاوت قرار داد. محیطهای کشت مورد استفاده نیز از نظر کالوسزایی تفاوتی معنیدار از خود نشان دادند. بهرغم اینکه ظواهر نشان داد که این گونه در معرض فرسایش شدید ژنتیکی است و خطر انقراض آن را تهدید میکند؛ خوشبختانه تنوع وسیع در کالوسزایی حاکی از تنوع کافی در سایر خصوصیات این گونه در سطوح بین و درون جمعیت است. رشد و درصد تولید گیاهچه و نهال از جنینهای نارس نیز در جمعیتها و پایههای مختلف متفاوت بود.