تغییرپذیری ویژگی های کیفی خاک در دو توده جنگلکاری بلندمازو (Quercus castaneifolia) و کاج رادیاتا (Pinus radiate)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران
2 استادیار گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران
3 دکتری جنگلشناسی و اکولوژی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران
4 گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران
doi
10.22092/ijsr.2021.351345.541چکیده
ویژگیهای کیفی خاکهای جنگلی میتواند تحت تأثیر فعل و انفعالات پیچیده آب و هوایی، نوع خاک (سنگ بستر)، نحوه مدیریت و نوع گونه درختی دچار تغییر شود. هدف از این مطالعه بررسی تغییرپذیری ویژگیهای کیفی خاک در دو توده جنگلکاری بلندمازو (Quercus castaneifolia C. A. Mey) و کاج رادیاتا (Pinus radiate D. Don) در جنگلهای چوب و کاغذ استان مازندران بود. بهمنظور بررسی ویژگیهای فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک در چهار فصل (پاییز، زمستان، بهار و تابستان) در مجموع 36 نمونه در هر توده انتخاب و مورد تجزیه قرار گرفت. ویژگیهای فیزیکی (رس، سیلت، شن، رطوبت، چگالی ظاهری و آهک)، ویژگیهای شیمیایی (pH، EC، نیتروژن، فسفر، کربن خاک، پتاسیمو نسبت کربن به نیتروژن) و ویژگیهای زیستی خاک (تنفس خاک، زیتوده میکروبی کربن، زیتوده ریزریشه، ضریب سوختوساز و فعالیت آنزیم اورهآز) اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که غلظت نیتروژن، فسفر و فعالیت آنزیم اورهآز در توده بلندمازو بهطور معنیداری بیشتر از کاج رایاتا بود (01/0>p )؛ ولی میزان پتاسیم در توده کاج رادیاتا بیشتر بود (01/0>p ). نتایج مقایسه میانگینها در ارتباط با تنفس خاک نشان داد که در تمام فصول میزان تنفس خاک در توده کاج رادیاتا بیشتر از بلندمازو است ولی این اختلاف تنها در تابستان از لحاظ آماری معنیداری بود (01/0>p ). ویژگیهایی مانند کربن خاک، زیتوده میکروبیکربن و ریزریشه، نسبت کربن به نیتروژن و ضریب سوختوساز در تمام فصول در توده کاج رادیاتا بهطور معنیداری بیشتر از توده بلندمازو بود (01/0>p ). نتایج این مطالعه نشان میدهد که در بخش ویژگیهای نیتروژن خاک، توده بلندمازو، ولی در رابطه با ویژگیهای کربن خاک توده کاج رادیاتا مقادیر بیشتری را به خود اختصاص دادهاند. در مجموع نتیجه کاربردی این تحقیق نشان داد که برای احیای خاکهای فقیرعرصههای جنگلی تخریبیافته ، کاشت گونههای درختی با توانایی بالای تقویت خاک، مورد نیاز است.بنا بر این، بهمنظور بهبود خاک در عرصههای آسیب دیده، کاشت گونه بلندمازو در جنگلهای شمال ایران مرجح بهنظر میرسد.