بررسی روایات متعارض در باب «حجیت سوال از معصوم برای اثبات امامت» در کتاب کافی

نویسندگان

1 استاد گروه علوم قرآن وحدیث دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشجوی دکترای علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد

3 استاد گروه علوم قرآن وحدیث دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22034/farzv.2020.120015
چکیده

در روایات وارد شده از اهل بیت، نشانه­های گوناگونی برای شناخت امام معصوم ذکر شده است. ذکر این نشانه­ها از این جهت بوده است که شیعیان در هر عصری بتوانند امام زمان خود را بشناسند و نیز مدعیان امر امامت رسوا شوند. از نشانه­های گوناگونی که برای اثبات ولایت امام معصوم بر مردم ذکر شده، پرسش از امام است. به این معنا که شیعیان با طرح سوالاتی از مدعی امامت، بتوانند حقانیت یا  بطلان دعوی او را احراز کنند و از تحیر در امر امامت رهایی یابند. در میان روایات مختلفی که مسئله­ سوال از امام را به عنوان راهی برای شناسایی امام حق برشمرده­اند، تعارضاتی دیده می­شود. برخی روایات پرسش از امام را برای اثبات حقانیت وی حجت دانسته­ و در مقابل، روایتی از امام رضا(ع) سوال را حجت ندانسته و در عوض نشانه­های دیگری را غیر از سوال از مدعی امامت برای اثبات امامت حجت می­داند. این تعارض آشکار میان روایت امام رضا (ع) و روایات دیگر در زمینۀ­ حجیت سوال از معصوم، مسئلۀ اصلی­ این مقاله و به دنبال راه حلی برای آن است.