شناخت جنبههای بهزراعی گیاه دارویی زرینگیاه (Dracocephalum kotschyi Bioss.) در ایران
نویسندگان
1 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
2 بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کهگیلویه و بویراحمد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،
3 بخش تحقیقات جنگلها، مراتع و آبخیزداری، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کهگیلویه و بویراحمد، سازمان تحقیقات، آموزش
doi
10.22092/mpt.2025.369246.1183چکیده
کاشت گیاهان وحشی و زراعی کردن آنها نیازمند دانش در تعیین نیازهای محیطی و نحوه تاثیر شرایط محیطی بر گیاه مورد نظر (جنبههای بهزراعی) است، بنابراین دانش شناخت و کاشت گونههای گیاهی از جمله زرینگیاه بسیار ارزشمند است. زرینگیاه (Dracocephalum kotschyi Bioss.) با توجه به غلظت بالایی از اسانس، فلاونوئیدها و سایر متابولیتهای ثانویه یک گیاه بومی ارزشمند است. این تحقیق با استفاده از نتایج یافتههای بدست آمده از مطالعات و تحقیقات مرتبط و با کمک و استنادات از سایتهای نشریات علمی معتبر و مرتبط و نیز کتب سایر محققین برای ارزیابی و مقایسه با استفاده از نظریهها، ایدهها و تحقیقات مرتبط، به موضوع پرداخته است. نتایج بررسیها نشان میدهد که کاشت زرینگیاه (Dracocephalum kotschyi Bioss.) اواسط تا اواخر فروردین پیش از انتقال نشاء صورت میگیرد. کشت در خزانه و انتقال نشاء به زمین اصلی روش مناسب و متداول کشت این گیاه است و باید مزرعهای را انتخاب کرد که دارای خاکهای سبک و شنی یا خاکهای لومی باشند. دمای فیزیولوژیک رشد زرینگیاه بین 5 تا 22 درجه سلسیوس است. مصرف کودهای دامی پوسیده (15-50 تن در هکتار بسته به نوع زمین) هنگام شخم زدن و نیز استفاده از کودهای سبز مانند انواع شبدر و منداب توصیه میشود. آفت خاصی به جزء گوسفندان ندارد. بیماری خاصی در مناطق پراکنش این گیاه دیده نشده است. ت