بهبود ویژگی‏های مورفوفیزیولوژیکی و غلظت عناصر گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea L.) با کاربرد سلنیوم در شرایط تنش شوری

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشگاه ازاد اسلامی

3 استادیار، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22092/mpt.2025.369275.1185
چکیده

شوری یکی از مخرب‏ترین تنش‏هایی است که در تمام مناطق کشور موجب کاهش تولید و عملکرد محصولات کشاورزی می‏شود. در همین راستا تحقیق حاضر جهت بررسی خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی و غلظت عناصر گیاه سرخارگل تحت تنش شوری در سه سطح (0، 50 و 100 میلی‏مولار) و نانوذره دی اکسید سلنیوم (عدم محلول پاشی (شاهد)، 50 و 100 میلی‏گرم بر لیتر)؛ به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد تنش شوری 100 میلی‏مولار NaCl سبب کاهش معنی‏دار صفات (P<0.05) مورفولوژیک گیاه (ارتفاع بوته، وزن خشک اندام هوایی و میزان رنگیزه‏های فتوسنتزی گیاه شد و استفاده از نانوذره سلنیوم سبب کاهش اثر تنش شوری در سرخارگل شد. در تیمار 50 میلی‏مولار (تنش شوری ملایم) بیشترین مقدار فنول و فلاونوئید کل مشاهده گردید. نتایج نشان داد که گیاه سرخارگل نسبت به تنش شوری حساس بوده و کاهش عملکرد کاملا مشهود بود. بنابراین با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، می‏توان محلول‏پاشی نانوذره دی اکسید سلنیوم 100 میلی‏گرم را برای کاهش اثرهای منفی تنش شوری در گیاه سرخارگل توصیه نمود.