بهبود ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی و غلظت عناصر گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea L.) با کاربرد سلنیوم در شرایط تنش شوری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشگاه ازاد اسلامی
3 استادیار، گروه علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22092/mpt.2025.369275.1185چکیده
شوری یکی از مخربترین تنشهایی است که در تمام مناطق کشور موجب کاهش تولید و عملکرد محصولات کشاورزی میشود. در همین راستا تحقیق حاضر جهت بررسی خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی و غلظت عناصر گیاه سرخارگل تحت تنش شوری در سه سطح (0، 50 و 100 میلیمولار) و نانوذره دی اکسید سلنیوم (عدم محلول پاشی (شاهد)، 50 و 100 میلیگرم بر لیتر)؛ به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد تنش شوری 100 میلیمولار NaCl سبب کاهش معنیدار صفات (P<0.05) مورفولوژیک گیاه (ارتفاع بوته، وزن خشک اندام هوایی و میزان رنگیزههای فتوسنتزی گیاه شد و استفاده از نانوذره سلنیوم سبب کاهش اثر تنش شوری در سرخارگل شد. در تیمار 50 میلیمولار (تنش شوری ملایم) بیشترین مقدار فنول و فلاونوئید کل مشاهده گردید. نتایج نشان داد که گیاه سرخارگل نسبت به تنش شوری حساس بوده و کاهش عملکرد کاملا مشهود بود. بنابراین با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، میتوان محلولپاشی نانوذره دی اکسید سلنیوم 100 میلیگرم را برای کاهش اثرهای منفی تنش شوری در گیاه سرخارگل توصیه نمود.