خزش شهر مراغه و تغییرات کاربری اراضی پیراشهر
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
3 دانشگاه علوم پزشکی گلستان
doi
چکیده
توسعه شهرها از پدیدههای مهم اقتصادی و اجتماعی است که تأثیرات زیادی بر عملکردهای سامانه های اکولوژیکی بهجا میگذارد. امروزه رشد سریع شهرها و تسلط بیشتر بر محیط زیست، سبب شده تا تغییرات محیطی سریع تر و گسترده تر از قبل به وقوع بپیوندد . از این رو بررسی و تحلیل الگوی توسعه شهرها با استفاده از فنون سنجشاز دور و متریکهای سیمای سرزمین نقش مهمی در مدیریت و برنامهریزی شهرها و کاهش تخریب محیطزیست دارند. پژوهش حاضر نیز در این راستا به بررسی الگوهای رشد و توسعه شهر مراغه و اراضی پیرامونی آن پرداخته است تا راهکارهای اصلاحی برای بهبود فرآیندهای اکولوژیکی آن ارائه دهد. در همین زمینه، در ابتدا نقشه های کاربری اراضی برای سال های 1986، 1996، 2006، 2016 با استفاده از تصاویر ماهوارهای لندست تهیه و در ادامه به منظور تحلیل تغییرات کاربری اراضی از نرم افزار ENVI 5.3 و Arc Map و برای تحلیل متریک های سیمای سرزمین از نرمافزار FRAGSTATS و برای تعیین پراکندگی شهری از روش هلدرن استفاده شده است. نتایج حاصل از مدل هلدرن بیانگر این است که در فاصله سالهای 1986 تا 2016 فقط 34 درصد از رشد شهر مراغه ناشی از افزایش رشد جمعیت بوده و 66 درصد مربوط به عوامل رشد فیزیکی و خزش شهری بوده است. در این راستا، روند تغییرات متریکها نیز در دوره های زمانی مختلف دلالت بر تضعیف یکپارچگی در کاربری ها،کاهش رشد درونی و افزایش خزش شهر مراغه بوده است؛ بنابراین نتایج تحقیق نشانگر انست که الگوی رشد شهر مراغه در دهه های اخیر از الگوی رشدی پراکنده و افقی ناموزون با تخریب زمینهای باغی و حاصلخیز کشاورزی و جایگزین شدن آنها با بافت محله های پراکنده و نامنسجم شهری و روستایی تبعیت نموده است.