پیش‌بینی گرایش به آرایش براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه در زنان و دختران شهر اصفهان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش، پیش­بینی گرایش به آرایش، براساس طرحواره­های ناسازگار اولیه، در زنان و دختران شهر اصفهان است. روش: پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش، شامل تمام دختران و زنان اصفهان هستند که تعداد 120 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل فرم کوتاه پرسش­نامه طرحواره ­(یانگ، 2005) و گرایش به آرایش (اکبری و همکاران، 1394) است. یافته­ها: داده­های پژوهش توسط ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد، از بین حوزه­های مختلف طرحواره­ها، فقط حوزه بریدگی و طرد، با گرایش به آرایش رابطه معنادار دارد و می­تواند آن را پیش بینی کند (01/0>P).