پیشبینی گرایش به آرایش براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه در زنان و دختران شهر اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
مقدمه: هدف پژوهش، پیشبینی گرایش به آرایش، براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه، در زنان و دختران شهر اصفهان است. روش: پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش، شامل تمام دختران و زنان اصفهان هستند که تعداد 120 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل فرم کوتاه پرسشنامه طرحواره (یانگ، 2005) و گرایش به آرایش (اکبری و همکاران، 1394) است. یافتهها: دادههای پژوهش توسط ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد، از بین حوزههای مختلف طرحوارهها، فقط حوزه بریدگی و طرد، با گرایش به آرایش رابطه معنادار دارد و میتواند آن را پیش بینی کند (01/0>P).