اثربخشی روان درمانی پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت بر خود انتقادگری و خستگی روانی بیماران افسرده

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)

2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی٫ واحدعلوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

3 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی٫ واحدعلوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

4 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی٫ واحدعلوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

doi
10.22038/mjms.2024.83906.4818
چکیده

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت بر خود انتقادگری و خستگی روانی بیماران افسرده انجام شد.روش کار: پژوهش حاضر یک طرح آزمایشی کنترل شدۀ تصادفی است که در آن از تمامی بیماران دارای اختلال افسردگی اساسی مراجعه کرده به کلینیک‌های اعصاب و روان شهر قم درزمستان 1402، 64 آزمودنی با روش نمونۀ‌گیری تصادفی خوشه‌ای و بر اساس معیارهای ورودی انتخاب شدند. آنها به‌طور تصادفی در یکی از گروه‌های مداخله (ISTDP) یا کنترل قرار گرفتند. از پرسشنامۀ چندبعدی خستگی (MFI-20) و مقیاس خود-انتقادگری گیلبرت (SCS) به منظور اندازه‌گیری پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 و از طریق آزمون تحلیل کوواریانس یک‌راهه مورد تحلیل قرار گرفت.نتایج: یافته‌های حاصل از آزمون کوواریانس چند متغیره نشان داد که بین گروه روان‌درمانی پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت و کنترل در ترکیبی از متغیرهای خستگی روانی و خود-انتقادگری تفاوت معناداری وجود دارد (81/36F= و05/0 P<). همچنین نتایج آزمون تعقیبی بن‌فرونی نشان داد که میانگین گروه دریافت کننده روان‌درمانی پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت هم در متغیر خستگی روانی و هم در متغیر خود-انتقادگری از میانگین گروه کنترل به‌طور معناداری کوچکتر است.نتیجه گیری: می‌توان روان‌درمانی پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت را درمانی مناسب برای کاهش خود-انتقادگری و خستگی روانی بیماران افسرده در نظر گرفت.