بررسی تنوع مورفولوژیکی و اجزای عملکرد جمعیتهای گل محمدی (Rosa damascena) در شرایط آب و خاک لب شور
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی قم، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، قم.
2 استادیار، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی قم، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، قم.
doi
10.22092/mpt.2023.363427.1129چکیده
چکیدهاین آزمایش به منظور ارزیابی هشت جمعیت (کاشان 1 و 2، یزد 1، فارس 2، بلوچستان، سمنان 1 و 2 و قم) گل محمدی و معرفی جمعیت برتر در شرایط آب و خاک لب شور در قالب طرح آزمایشی بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی پردیسان قم در سالهای 1400-1396 انجام شد. طی دو سال صفات مورفولوژیکی و اجزای عملکرد نهالها اندازهگیری شدند. دادههای حاصل مورد تجزیه واریانس مرکب و مقایسات میانگین قرار گرفت. براساس نتایج جمعیتها برای کلیه صفات تحت بررسی اختلاف معنیداری (0.01P<) نشان دادند. در سال ۱۳۹9 بیشترین ارتفاع نهالها، قطر بزرگ تاج پوشش و تعداد غنچه در بوته در جمعیت کاشان 1 و بالاترین شادابی نهالها در جمعیت بلوچستان مشاهده شد. سریعترین زمان شروع گلدهی در جمعیت فارس 2 و تنها ۳۹ روز بعد از شروع سال مشاهده شد. در این سال بیشترین و کمترین طول دوره گلدهی بترتیب در جمعیتهای فارس ۲ و کاشان 1 مشاهده شد. در سال 1400 بیشترین ارتفاع نهالها و قطر بزرگ تاج پوشش در جمعیتهای کاشان 2 و 1 مشاهده شد. بیشترین تعداد غنچه در جمعیتهای بلوچستان و کاشان 2 به ثبت رسید. از نظر وزن گل کامل و شادابی نهالها تنوع زیادی بین جمعیتها مشاهده نگردید. ۳۲ روز پس از شروع سال جدید گلدهی در جمعیتهای کاشان 1 و بلوچستان آغاز شد. طولانیترین دوره گلدهی در جمعیت بلوچستان و کمترین در جمعیت کاشان ۱ مشاهده شد. در مجموع جمعیتهای کاشان 1 و 2 جهت توسعه کشت در اراضی و آب لب شور توصیه شدند.