تأثیر ژنوتیپ و تنظیم کننده‌های رشد بر کال‌زایی در گل محمدی Rosa damascena Mill.

نویسندگان

1 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، صندوق پستی: 116- 13185

2 موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

3 موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور

4 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، صندوق پستی: 116- 13185

5 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، صندوق پستی: 116- 13185

doi
10.22092/ijrfpbgr.2007.114949
چکیده

گل‌محمدی (Rosa damascena Mill.) به‌عنوان مهمترین گیاه معطر جهان و نیز بهترین گونه رزهای تولیدکننده اسانس در ایران و بسیاری از کشورها بشمار می‌آید. در این بررسی، میزان کال‌زایی در گل محمدی مناطق مختلف و تحت ترکیبهای مختلف هورمونی با استفاده از یک آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی ارزیابی گردید. کشت ریزنمونه‌ها روی محیط MS نیمه جامد حاوی یک یا چند نوع تنظیم کننده رشد انجام گرفت. از غلظتهای مختلف 2,4-D (2، 3، 4، 5 و 6 میلی‌گرم در لیتر)، IBA (1/0 میلی‌گرم در لیتر)، NAA (5 و 10 میلی‌گرم در لیتر)، PCPA (3، 5، 7، 9 و 10 میلی‌گرم در لیتر)، Kinetin (1 و 2 میلی‌گرم در لیتر) و BAP (1/0 و 1 میلی‌گرم در لیتر) استفاده گردید. میزان کال‌زایی در اولین روزهای مشاهده کالوس و نیز کل میزان کال‌زایی در هر ژنوتیپ اندازه‌گیری شد. بر اساس نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده‌ها، ژنوتیپها اختلاف معنی‌داری (01/0P<) را در میزان کال‌زایی نشان دادند. همچنین، بیشترین میزان کال‌زایی در ژنوتیپ اصفهان 10 و با استفاده از یک میلی‌گرم در لیتر Kinetin و 5 میلی‌گرم در لیتر PCPA بدست آمد. نتایج حاصل از این تحقیق بر تأثیر ژنوتیپ، نوع و غلظت تنظیم‌کننده‌های رشد بر کال‌زایی و پرآوری در گل محمدی تأکید دارند.