واکنش گراسهای مرتعی بروموس (Bromus) و اگروپایرون (Agropyron) به قارچ فوزاریوم (Fusarium) برای جوانهزنی بذر و رشد گیاهچه در شرایط آزمایشگاه و محیط طبیعی
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
2 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، صندوق پستی: 116-13185
doi
10.22092/ijrfpbgr.2006.115058چکیده
در این آزمایش، درصد جوانهزنی و سرعت جوانهزنی، طول ریشهچه و ساقهچه، و شاخص بنیه بذر در 5 گونه Agropyron و 2 اکوتیپ گونه Bromus persicus تحت 2 غلظت اسپور از گونههای Fusarium graminearumوFusarium avenaceum مورد ارزیابی قرار گرفتند. غلظتهای اسپوری ml/104×114 و ml/104× 57 برای F. graminearum و ml/104×152 و ml/104×76 برای گونه F. avenaceum برای آلوده نمودن بذر در نظرگرفته شد. همچنین نمونهای از بذرهای مورد بررسی در شرایط عاری از آلودگی به عنوان شاهد نیز کشت گردید. میان جنسها، گونههای یک جنس و نیز اکوتیپهای یک گونه گیاهی برای صفات درصد جوانهزنی، سرعت جوانهزنی، نسبت طول ریشهچه به ساقهچه، و شاخص بنیه بذر و نسبت وزن خشک به تر در هر دو شرایط آزمایشگاه و طبیعی اختلاف معنیداری وجود داشت. همچنین تیمارهای قارچی در شرایط آزمایشگاهی تأثیر معنیداری بر کلیه صفات بهجز نسبت طول ریشهچه به ساقچه داشتند، ولی در شرایط طبیعی تفاوت بین سطوح قارچها معنیداری نبود. اثر پذیری صفات بنیهای بذر هر دو جنس تحت تیمار اسپورهای دو گونه قارچ در شرایط آزمایشگاهی بیشتر بود. شاخص بنیه، سرعت و درصد جوانهزنی بذرهای آلوده در گونههای intermedium A.وA. elongatum از سایر گونهها بیشتر بود. قارچF. graminearum با غلظت ml/104×114 بیشترین تأثیر را بر کاهش شاخص بنیه بذر، سرعت و درصد جوانهزنی بذر داشت.