اثر اصلاحکنندههای آلی و معدنی و زمان خواباندن بر شکلهای شیمیایی سرب در یک خاک آهکی آلوده
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده مهندسی آب و خاکف دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 فارغ التحصیل دکتری علوم خاک، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 استاد گروه علوم خاک، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22092/ijsr.2019.124255.410چکیده
آلودگی خاک به فلزهای سنگین بهدلیل اثرهای مخرب آن بر محیط زیست مانند تهدید سلامتی انسانها، مسمومیت گیاهان و اثرهای طولانیمدتی که بر حاصلخیزی خاک میگذارند، تبدیل به یک نگرانی جهانی شده است. این پژوهش برای تعیین اثرهای اصلاحکنندههای آلی (بیوچار تولید شده در دو دمای 640 و 420 درجه سلسیوس) و معدنی (پومیس، لیکا، زئولیت و بنتونیت) و زمان انکوباسیون بر توزیع گونههای سرب در بخشهای مختلف یک خاک آهکی آلوده انجام شد. برای این کار، آزمایشی بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه سطح اصلاحکننده (0، 1 و 5 درصد وزنی) و دو زمان (90 و 180 روز) انجام گرفت. در پایان زمان انکوباسیون توزیع شکلهای سرب در بخشهای تبادلی، کربناتی، اکسیدهای آهن و منگنز، آلی و باقیمانده با روش عصارهگیری دنبالهای تسیر تعیین شدند. نتایج نشان داد که گذشت زمان باعث افزایش بخش سرب تبادلی (52/16 درصد)، کربناتی (02/1 درصد)، اکسید آهن و منگنز (53/9 درصد) و باقیمانده (1/2 درصد) و کاهش سرب در بخش آلی (26/15 درصد) گردید. همچنین، افزودن اصلاحکنندهها به خاک موجب کاهش معنادار غلظت سرب در بخش تبادلی (F1) گردید. بیشترین کاهش غلظت سرب در بخش تبادلی (F1) در سطح 5 درصد بیوچار 640 مشاهده گردید. یافتههای این پژوهش نشان داد که با گذشت زمان، بیوچار 640 مؤثرترین تیمار در کاهش غلظت سرب در بخش تبادلی بود.