ارزیابی رابطه عملکرد با شاخصی ازکیفیت خاک در اراضی شالیزاری
نویسندگان
1 استادیار مؤسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران
2 استادیار مؤسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،آمل، ایران
3 کارشناس ارشد آزمایشگاه، مؤسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت ایران
4 کارشناس آزمایشگاه ، مؤسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران
doi
10.22092/ijsr.2019.119762چکیده
برنج یکی از محصولات استراتژیک ایران بوده که تأمینکننده درصد بالایی از کالری و پروتئین مورد نیاز مردم است. افزایش جمعیت و به دنبال آن افزایش نیازغذایی، شناخت روابط عملکرد و شرایط خاک را ضروری میسازد. یکی از شاخصهایی که شرایط خاک و ویژگیهای مربوط به آن را به خوبی نشان میدهد شاخص کیفیت خاک[1] (SQI) است. در این پژوهش به منظور بهبود مدیریت صحیح اراضی شالیزاری منطقه گلدشت واقع دراستان مازندران،روابط بین عملکرد و کیفیت خاک بررسی شد. 128 نمونه مرکب خاک برای اندازهگیری برخی از ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی تهیه گردید. اندازهگیری عملکرد دانه در هنگام برداشت محصول، در تمام کرتها در رطوبت 14درصد انجام شد. برای تعیین SQI، ابتدا ویژگیهایی که بیشترین تأثیر را بر SQIمنطقه دارند، به کمک تجزیه به مولفههای اصلی جدا گردید. از منطق فازی برای تبدیل ویژگیهای کمی خاک به رتبهبندی کیفی استفاده شد و در نهایت با استفاده از مفهوم ضریب تغییرات، تلفیق شاخصها انجام شد. میانگین عملکرد در منطقه مورد بررسی 3498 کیلوگرم در هکتار و SQI بین 47/0 تا 97/0 در نوسان بود. بر اساس کلاسبندی SQI مهمترین عامل محدودکننده کیفیت خاک، فسفر قابلاستفاده است. برخلاف انتظار نتایج حاکی از آن است که بین عملکرد و SQI در منطقه مورد بررسی همبستگی معنیداری وجود ندارد (دلایل در بحث توضیح داده شد). مقایسه بین نقشههای عملکرد و کیفیت خاک نشان میدهد که وجود شرایط مناسب ویژگیهای خاک در کنار مدیریت صحیح مزرعه میتواند در به حداکثر رساندن عملکرد برنج مؤثر باشد. مدیریت مناسب کشاورزان کاستیها و شرایط تاحدی نامناسب خاک را میتواند ترمیم نماید. این در حالی است که در بسیاری از موارد کیفیت مناسب خاک به تنهایی نمیتواند کاستیهای مدیریت زراعی را جبران نماید. [1] .Soil quality Index