بررسی میدانی ویژگیهای حرفهای و سطح دانش عطاران در سیستان
نویسندگان
1 دانشیار گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، ایران
2 دانشجوی دکتری بیوتکنولوژی کشاورزی دانشگاه زابل، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد بهداشت و ایمنی موادغذایی دانشگاه یزد
4 کارشناس ارشد زیست شناسی- ژنتیک، معاونت غذا و دارو، دانشگاه علوم پزشکی زابل، ایران
5 گروه بیوتکنولوژی دانشگاه زابل
doi
چکیده
چکیده تشریح مسئله: گیاهان یکی از اولین و در دسترس ترین منابع قابل استفاده در درمان میباشند و گیاهان دارویی از ارزش و اهمیت خاصی در تأمین بهداشت و سلامت جوامع برخوردار هستند. این مطالعه با هدف بررسی ویژگیهای حرفهای و سطح دانش عرضه کنندگان گیاهان دارویی منطقهی سیستان شامل پنج شهرستان (زابل، زهک، هیرمند، نیمروز و هامون)، مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: جامعه آماری این مطالعه توصیفی- پیمایشی را 62 عطاری شناسایی شده منطقهی سیستان تشکیل داد و به منظور جمع آوری داده ها به روش مصاحبه با تکمیل و آنالیز پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که میانگین سنی افراد مشغول در عطاری 47/12± 29/38 سال با سابقه کار حدود 63/8 ± 95/9 سال که تنها 90/12درصد از این افراد دارای تحصیلات دانشگاهی هستند که 84/4 درصد مدرک مرتبط با گیاهان و کشاورزی میباشند و 45/56 درصد دیپلم و 65/30 درصد تحصیلات زیر دیپلم داشتند و از سطح دانش اندکی در زمینه گیاهان دارویی برخوردار بودند. گیاهان دارویی پرتقاضا به ترتیب شامل شوید، زیرهی سبز، رازیانه، گشنیز، آویشن، هل، دارچین، فلفل سیاه، اسپند و زردچوبه بود. نتیجه گیری: کسانی که به عنوان فروشنده گیاهان دارویی فعالیت میکنند، علم و دانش اولیه در زمینه گیاهان دارویی، عوارض و تداخلات با داروهای شیمیایی را ندارند و ضروریست دوره های آموزشی در این خصوص را طی نمایند.