فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پنج نوع علوفه شامل یونجة آفتاب خشک، شبدر، اسپرس، توت‌روباه و ذرت سیلو شده همراه با دو نوع علوفة مرتعی شامل Lolium perenne و Glyceria plicata fries به منظور تعیین درصد پروتئین محلول و تأثیر این نوع پروتئین بر تجزیه‌پذیری آنها مورد آزمایش واقع شدند. بعد از عصاره‌گیری علوفه‌ با آب فاقد یون (دیونیزه)، پروتئین محلول در آب اندازه‌گیری و رسوب داده شد و از آن برای ژل الکتروفورز استفاده گردید. از باقیماندة مواد حاصل از عصاره‌گیری نیز به منظور تعیین قابلیت تجزیه‌پذیری در آزمایشگاه (in vitro) با اندازه‌گیری گاز تولیدی، مورد استفاده قرار گرفت. نتایج این آزمایش نشان داد که بالاترین درصد پروتئین محلول (تصحیح شده برای کل پروتئین موجود در نمونه) مربوط به علوفه توت روباه (34/5%) و کمترین درصد پروتئین محلول مربوط به علوفة مرتعی Glyceria plicata fries (64/3%) بود که اختلاف بین این دو از نظر آماری معنی‌دار می‌باشد (05/0P<). ترسیب پروتئینهای محلول در آب یونجه، اسپرس، ذرت سیلو شده و گونة مرتعی لولیوم با استن 75% انجام و با استفاده از تکنیک SDS-PAGE جداسازی پروتئین‌ها صورت گرفت. باقیمانده‌های ناشی از عصاره‌گیری با آب نیز هیچ‌گونه تفاوت معنی‌داری با نمونه‌های کامل از نظر تولید گاز ندارند که این خود دلالت بر عدم نقش مؤثر پروتئین‌های محلول در آب بر تجزیه‌پذیری مواد علوفه‌ای در شکمبه دارد.