تحلیل گفتمان انتقادی جنبش اسلامی جماعت تبلیغی با تأکید بر الگوی فرکلاف

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی تهران

2 استادیار علوم سیاسی دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی شهید بهشتی تهران

doi
10.30479/psiw.2020.11888.2653
چکیده

هدف:اندیشه‌های اسلامی در سطوح مذهبی، اجتماعی و سیاسی تحت تأثیر جریان‌های متفاوت و به اشکال گوناگون ترویج می‌­شوند. یکی از جریان‌های اصلی اسلام‌گرا که به صورت پوشیده و گسترده فعالیت‌های دعوت خود را در سطح جهانی انجام و جمعیت‌های میلیون نفری را اجتماع بخشیده، جماعت تبلیغی نام دارد. شناخت سطوح متفاوت عملکردی و گفتمانی این جماعت بر حسب الگویی آکادمیک است . روش: با استفاده از نظریه گفتمان انتقادیفرکلاف (2001) و با تحلیل منبع تبلیغی (کتاب تبلیغ آسان می‌شود) بوده است. یافته­های پژوهش: حاکی از آن است که ارزش‌های گرامری-متنی و گفتمانی این جماعت بر عملکرد آنان در حوزه اجتماعی و ایدئولوژیک تاثیر گذار بوده است. نتیجه­گیری:نیز نشان می دهد که ارزش‌های گرامری-متنی و گفتمانی جماعت تبلیغ، منجر به کناره‌گیری آنان از سیاست و میل گروه به دعوت، سفر و تبلیغ اصول عقیدتی از طریق شیوه­های مردم­گرایانه و غیررسمی بوده است. گردآوری داده‌های این نگاشته نیز بر مبنای مطالعات کتابخانه‌ای و بر مبنای روش توصیفی-تحلیلی صورت گرفته است.