تعیین مناسبترین روش جوانهزنی و شاخصهای سبز شدن بذر در تعدادی از گونههای شنبلیله بومی استان فارس
نویسندگان
1 شیراز، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، شیراز
2 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس
3 دانشگاه اصفهان، بخش باغبانی
doi
10.22092/ijrfpbgr.2005.115159چکیده
جنس شنبلیله (Trigonella) از خانوادة پروانهآسا (Papilionaceae) میباشد که بر اساس فلور ایرانیکا 32 گونه آن در بسیاری از نقاط ایران پراکنش دارد. شنبلیله به عنوان گیاهی دارویی، زراعی و مرتعی حائز اهمیت فراوان بوده و در طب سنتی از آن استفادة زیادی بعمل میآید. با توجه به مشکلات تکثیر این گونههای بومی شنبلیله توسط بذر و اهمیت تجدید رویشگاههای طبیعی آنها، در این بررسی تأثیر تیمارهای مختلف از جمله سرمادهی، فرو بردن بذر در آب جوش، شستشوی بذر، تیمار با اسید سولفوریک و خراشدهی مکانیکی( با استفاده از سمباده) بر جوانهزنی بذرهای شنبلیله مورد مطالعه قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار (هر تکرار 50 عدد بذر) انجام شد و بعد درصد جوانهزنی، میانگین زمان لازم برای جوانهزنی، میانگین سرعت جوانهزنی و ارزش جوانهزنی محاسبه گردید و میانگینهای آنها توسط آزمون دانکن مقایسه شدند. نتایج نشان داد که در میان تیمارها، تنها خراشدهی مکانیکی در بهبود جوانهزنی مؤثر بود. در این رابطه استفاده از کاغذ سمباده به مدت 2 دقیقه برای گونههای T. uncata، T. astroites،T. anguina ، T. stellata و T. monspeliaca به مدت 3 تا 4 دقیقه برای spruneriana T.و T. elliptica درصد جوانهزنی را به طور چشمگیری افزایش داد. بهطوریکه درصد جوانهزنی گونههای T. monspeliaca،T. stellata و T. uncataبه 100% ، در گونه T. astroites به90%، در گونه T. anguinaبه 95% و درگونههای spruneriana T. و elliptica.T به 75% رسید.