فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جهت بررسی تأثیر پایدار کننده بر ریزساختار و خواص خوردگی پوشش‌های الکترولس نیکل – فسفر، ppm 3 - 7/0 تیواوره در حمام پوشش الکترولس حل و پوشش‌های مورد نظر بر زیرلایه‌های فولاد 37St اعمال شدند. از آنالیزهای SEM، AFM و EDS به ترتیب جهت بررسی مورفولوژی، توپوگرافی پوشش‌ها و عناصر موجود در آنها استفاده شدند. آزمون میکروسختی برای ارزیابی سختی پوشش‌ها صورت پذیرفت. رفتار خوردگی پوشش‌ها در 5/3 درصد وزنی کلرید سدیم با استفاده از آزمون پلاریزاسیون تافل و روش طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی مورد ارزیابی قرار گرفت. مشاهده شد که در غلظت ppm 7/0 تیواوره، محلول بعد از 10 دقیقه تجزیه شد اما محلول الکترولس حاوی ppm 1-3 تیواوره در طول آزمایش (یک ساعت) پایدار بود. محلول حاوی ppm 1 بیشترین سرعت پوشش‌دهی را داشت (µm/h21/10) که با افزایش غلظت تیواوره به ppm 3 سرعت پوشش‌دهی به µm/h 5/2 افت کرد. با افزایش غلظت تیواوره ازppm 1 تا ppm 3، درصد وزنی فسفر از 12 به 2 کاهش یافت که باعث تغییر ساختار از آمورف یه کریستالی و افت سختی از 15±610 ویکرز به 20±198 ویکرز شد. با افزایش میزان تیواوره در حمام الکترولس ازppm 1 تا ppm 3، مقاومت به خوردگی افت کرد بدین صورت که دانسیته جریان خوردگی از A.cm-27-10 ×91/6 به 6-10 ×07/4 افزایش و مقاومت انتقال بار برای پوشش‌های الکترولس نیکل- فسفر از cm2.Ω 3151 به cm2.Ω 625 کاهش یافت. نتایج بدست آمده می‌تواند به دلیل جذب تیواوره بر سطح زیرلایه یا پوشش نیکل – فسفر و جلوگیری از ادامه فرایند الکترولس باشد.