مطالعۀ محورهای سورۀ شوری با رویکرد سوره‌شناسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران

2 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک، اراک، ایران

doi
10.22054/ajsm.2021.53503.1617
چکیده

سورۀ شوری، چهل و دومین سوره و یکی از هفت سورۀ «حوامیم» در قرآن است. این پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش است که این سوره دارای چه محورهای موضوعی است؟ و درباره چه مسائلی بحث می­کند؟ در این نوع پژوهش‌ها، هر سوره به صورت جداگانه مورد مطالعه قرار می­گیرد و در موارد ارتباط یک سوره با دیگر سوره­ها تبیین می­شود و در نهایت جایگاه و اهداف و مقاصد هر یک از سوره‌های قرآن‌کریم بازشناخته می‌شود.لازم به ذکر است که تحقیقات سوره­شناختی بسیار کم است و ضرورت دارد که این نوع تحقیقات در تمامی سوره‌های قرآن انجام گیرد. روش جمع­آوری مطالب در این پژوهش کتابخانه‌ای بوده و روش پردازش مطالب، توصیفی تحلیلی می‌باشد. در این پژوهش پس از بررسی جایگاه و ویژگی‌ها و فضائل و خواص و اسباب نزول سورۀ شوری مشخص شد که این سوره دارای محورهایی چون: استمرار وحی،آمرزش خواهی فرشتگان، فلسفۀ گوناگونی امت‌ها، دوست داشتن اهل بیت(ع) منشا معصیت­ها و برتری دنیا بر آخرت و غیره می­باشد.

کلیدواژه‌ها