ارزیابی مدلهای طراحی حوضچههای رسوبگیر آبیاری
نویسندگان
1 دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22067/jsw.v0i0.2289چکیده
چکیده حوضچههای رسوبگیر از جمله سازههای ضروری است که به منظور جدا کردن رسوبات معلق همراه جریان ورودی در ابتدای آبگیرهای منشعب از رودخانهها احداث میشوند. مدلهای زیادی برای طراحی این حوضچهها وجود دارند که بعضاً با اختیار کردن فرضیات ساده کننده منجر به نتایج غیر واقعی میشوند. تعدادی از این روشها نیز چنان پیچیده اند که یا تمایل به استفاده از آنها نیست و یا اینکه نیاز به دادههای زیادی برای اجرا دارند. در این میان روشهای دیگری برای کاستن مشکلات فوق توسط تعدادی از محققین ارائه شده که مبتنی بر کارهای آزمایشگاهی و یا تحلیلی است. بدلیل وجود مدلهای متنوع و متفاوت تعیین مناسب ترین مدل مشکل میباشد. از اینرو در این مطالعه با معرفی این روشها، عملکرد آنها با استفاده از دادههای آزمایشگاهی و صحرایی مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای رسیدن به این هدف در فلومی به ابعاد 8 متر طول در 3/0 عرض و 5/0 متر ارتفاع برای سه غلظت متفاوت ورودی سه دبی و سه عدد فرود مختلف آزمایشات انجام شد. و نیز اندازه گیری هایی در کانال بتنی با ابعاد 200 متر طول و عرض و عمق 1 متر برای سه دبی و غلظتهای مختلف انجام گرفت و سپس راندمانهای تله اندازی روشهای مختلف با این دادهها محاسبه و با مقادیر اندازه گیری مقایسه شدند. نتایج نشان میدهند که مدل سومی و تیاقی راندمان حوضچه را زیاد نشان میدهد. ضمن اینکه مشخص شد تخمینهای راندمان این مدل حساسیت زیادی به پارامترهای ورودی دارد. بررسی شاخصههای آماری، مشخص میکند که راندمان تله اندازی محاسباتی با مدلهای کاوشنیکو و جین تطابق مناسب و بهتری نسبت به مدلهای راجو و گارد، با دادههای اندازه گیری شده دارند. همچنین در این مطالعه ضریب بکار گرفته شده در مدل جین به منظور حداقل نمودن خطای براورد راندمان تله اندازی در حوضچههای رسوبگیر آبیاری تعیین گردید. واژههای کلیدی : راندمان تله اندازی، حوضچه ی رسوبگیر، رسوبات معلق