تأثیر آلایش فلوئور بر مقاومت به خوردگی لایههای نازک کربن شبه الماسی اعمال شده بر سطح آلیاژ کبالت-کروم-مولیبدن
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2
3 دانشگاه علم و فرهنگ
4
doi
چکیده
در این مطالعه، اثرات لایههای نازک کربن شبه الماسی آلائیده شده با فلوئور (F-DLC) بر بهبود مقاومت به خوردگی بسترههای کبالت- کروم- مولیبدن بررسی شد. برای این منظور، رسوب کربن شبه الماسی آلائیده شده با فلوئور روی بسترههای کبالت- کروم- مولیبدن از طریق روش رسوب شیمیایی بخار تقویت شده به وسیله پلاسما با منبع فرکانس رادیویی انجام پذیرفت. از گازهای متان، آرگون و گاز CF4 برای پوششدهی لایههای نازک کربن شبه الماسی آلائیده شده با فلوئور استفاده گردید. از لایه میانی TiN جهت بهبود چسبندگی لایههای کربن شبه الماسی آلائیده شده با فلوئور روی بستره کبالت- کروم- مولیبدن استفاده شد. پارامترهای خوردگی نمونهها با استفاده از آزمونهای پلاریزاسیون و امپدانس الکتروشیمیایی تعیین شد. اندازهگیریهای الکتروشیمیایی نشان داد که مقاومت به خوردگی بسترههای کبالت- کروم- مولیبدن با اعمال پوششهای کربن شبه الماسی آلائیده شده با فلوئور تا حد زیادی افزایش مییابد، بهطوریکه پتانسیل خوردگی از 396/0- ولت به 057/0- و جریان خوردگی از 6-10 × 55/5 به 7-10× 288/1 میکرو آمپر کاهش پیدا کرد. طیفسنجی رامان، بهعنوان یک روش غیرمخرب برای توصیف مواد مبتنی بر کربن، برای توصیف ساختاری فیلمهای DLC و F-DLC استفاده گردید. نتایج غلظت بالاتر پیوند sp2 و ساختار گرافیتی بیشتری را در فیلمهایF-DLC نشان داد که میتواند منجر به استرس ذاتی کمتر در این فیلمها در مقایسه با پوششهای DLC شود.