تحلیلی بر رقابتهای جناحی در انتخابات دوره ششم تا یازدهم مجلس شورای اسلامی در استان تهران
نویسندگان
1 گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22067/pg.2024.85045.1248چکیده
انتخابات، یکی از شاخصههای توسعه سیاسی و بیانگر نقش مردم در حکومت است. جغرافیای انتخابات نیز زیرمجموعهای از جغرافیای سیاسی است که جنبههای جغرافیاییِ انتخابات را مورد بررسی قرار میدهد. هدف از انجام این پژوهش بررسی میزان نفوذ جناحهای سیاسی در حوزههای انتخابیه استان تهران بوده و از این رو دو سوال اصلی مورد بررسی قرار گرفته است. 1- عملکرد دو جناح سیاسی اصلی کشور و نیز نمایندگان مستقل در هر یک از حوزههای انتخابیه استان تهران در طول دورههای ششم تا یازدهم انتخابات مجلس شورای اسلامی در کسب کرسیهای مجلس چگونه بوده است؟ 2- جناحهای سیاسی در کدام حوزههای انتخابیه استان تهران توانستهاند ثبات پیروزی داشته باشند؟ پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با جمعآوری دادهها بهصورت کتابخانهای و اینترنتی و استفاده از ابزارهایی نظیر نقشهها، جداول و نمودارها نتایج ادوار ششم تا یازدهم انتخابات مجلس شورای اسلامی در شش حوزه انتخابیه استان تهران را مد نظر قرار داده است. نتایج پژوهش نشان میدهد با وجود برتری نسبی جناح اصولگرایی در استان تهران، هیچیک از جناحهای سیاسی ثباتِ پیروزی نداشتند و جهتگیری اکثریت حوزههای انتخابیه این استان، سیال بوده است. از سوی دیگر آمارهای پژوهش نشان میدهد با افزایش میزان مشارکت، اصلاحطلبان کرسیهای بیشتری را در اختیار داشتند و از طرفی در دورههایی که اصلاحطلبان کرسیهای بیشتری در مجلس را بهدست آوردهاند، میزان مشارکت در دوره بعدی، کاهش یافته است.