بررسی تنوع ژنتیکی شنبلیله‌های چند ساله با استفاده از الکتروفورز پروتئینهای ذخیره‌ای بذر

doi
10.22092/ijrfpbgr.2004.115468
چکیده

تنوع ژنتیکی پایه و اساس اصلاح گیاهان محسوب می‌شود که گزینش گیاهان با خصوصیات مطلوب و یا انتقال صفات به گیاهان را امکان‌پذیر می‌سازد. یکی از راههای مطالعه وجود تنوع ژنتیکی میان گونه‌های گیاهی، استفاده از روش الکتروفورز پروتئینهای ذخیره‌ای بذر می‌باشد. در این مطالعه جهت تعیین تنوع ژنتیکی جمعیتهای شنبلیله چند ساله، نمونه‌های بذر ارسالی از بانک ژن منابع طبیعی وابسته به مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع (6 جمعیت) همراه نمونه‌های بذر استان فارس (2 جمعیت) مورد ارزیابی قرار گرفتند. الکتروفورز پروتئین ذخیره‌ای بذرها با استفاده از روش SDS-PAGE انجام گردید. براساس نتایج بدست آمده، 16 باند متفاوت روی صفحه ژل آکریل آمید ظاهر شد که الگوی نواری پروتئینها در برخی گروهها مشابه و در برخی دیگر کاملاً متفاوت بودند. به طور کلی بیشترین باندها مربوط به ژنوتیپهای شماره 7271 و 770 و کمترین باندها مربوط به ژنوتیپهای 120 و 460 می‌باشد. دندروگرام حاصل از تجزیه خوشه‌ای این جمعیتها نیز در مجموع  4 خوشه را مشخص نمود. نمونه‌هایی که در ژل الکتروفورز دارای الگوی نواری تقریباً مشابهی بودند در تجزیه خوشه‌ای نیز در یک دسته قرارگرفتند. با مقایسه میزان قرابت ژنتیکی جمعیتها تشابه میان نمونه‌ها در مجموع 29/29 درصد بدست آمد