طراحی مدل مدیریت استعداد تنیس روی میز ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشیار مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
4 استادیار گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، هیئت علمی دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
doi
10.22089/smrj.2023.11851.3561چکیده
به منظور به حداقل رساندن ریسک و به حداکثر رساندن بازگشت سرمایه، سازمانهای ورزشی بهویژه فدراسیونهای ملی تمایل دارند تا منابعشان را برای توسعه تعداد اندکی از ورزشکاران مستعد اختصاص دهند که پتانسیل موفقیت در سطح بالا را داشته باشند. این پژوهش با هدف طراحی مدل مدیریت استعداد تنیس روی میز ایران در سال 1399 انجام شد. روش تحقیق آمیخته و ابزار گردآوری دادهها مصاحبه و پرسشنامه بود. پرسشنامه از طریق معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که پنج عامل کشف استعداد، شناسایی استعداد، انتخاب استعداد، توسعه استعداد و حفظ و نگهداری استعداد بر مدیریت استعداد تنیس روی میز ایران مؤثر است که در قالب مدلی ارائه شد. به طور کلی میتوان گفت مدیریت استعداد ایران یک رویکرد چند وجهی است است. بنابراین، برای مدیریت هر چه بهتر استعدادهای تنیس روی میز کشور لازم است تمامی ذینفعان اشاره شده در مدل وظایف خود را به بهترین وجه انجام دهند تا همافزایی صورت گیرد و از این رهگذر آینده روشنتری برای تنیس روی میز کشور متصور شد.