منحنی رخنه نانوذرات مگنتیت پایدار شده با سدیم دودسیل سولفات در دو خاک درشت بافت
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه فسا، ایران
2 استادیار دانشگاه شیراز
3 دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
4 استادیار دانشگاه فسا
doi
10.22092/ijsr.2018.115897چکیده
با توجه به کاربرد روزافزون نانوذرات و ورود آنها به زیست بوم، ضروری است انتقال نانوذرات در خاک مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد. هدف این پژوهش مطالعه کمّی انتقال نانوذرات مگنتیت پایدارشده با سدیم دودسیل سولفات در ستونهای دو نوع خاک (شن لومی آلوده به کادمیم و شن) در شرایط رطوبتی اشباع بود. بدین منظور، با انجام آزمایشهای انتقال در ستونهای شیشهای، منحنی رخنه نانوذرات و کلراید در شرایط اشباع اندازهگیری شد و تأثیر غلظت نانوذرات (1/0 و 5/0 گرم در لیتر) و اثر عامل فیزیکی شدّت جریان منفذی (تحت بار آبی 2 و 10 سانتیمتر محلول زمینه) بر انتقال نانوذرات در خاک شنی بررسی شد. نتایج نشان داد که در شرایط استفاده از نانوذرات با غلظت 1/0 گرم در لیتر، 100% نانوذرات در لایه 5/0 سانتیمتر از سطح خاک شن لومی باقی ماند که نشان دهنده جذب نانوذرات به رسهای خاک و پالایش فیزیکی نانوذرات مگنتیت پایدار شده میباشد. اما منحنی رخنه نانوذرات در خاک شنی نشان داد که با افزایش قطر ذرات خاک نسبت به خاک شن لومی تحرّک نانوذرات در خاک بیشتر شد. با تغییر شدت جریان منفذی در ستون خاک شنی، حداکثر غلظت نسبی نانوذرات در جریان خروجی تغییری نکرد. با کاهش غلظت نانوذرات در سوسپانسیون ورودی به ستون خاک شنی انتقال نانوذرات مگنتیت پایدارشده افزایش یافت. بنابراین، میتوان نتیجهگیری کرد که قابلیت انتقال نانوذرات مگنتیت پایدار شده با سدیم دودسیل سولفات در خاکهای مورد مطالعه بسیار کم بود.