بررسی اثر هورمون ایندول-۳-بوتیریک اسید و نوع قلمه بر ریشه زایی قلمههای فلفل دلمه ای
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجانغربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران
2 شرکت نارنج، بانک نشا مکانیزه استان آذربایجانغربی، ارومیه، ایران
doi
10.22034/iuvs.2024.2022895.1355چکیده
فلفل از جمله سبزی هایی است که علاوه بر مزرعه در محیط های کنترل شده مانند گلخانه نیز کشت می شود. یکی از هزینه های بالای این محصول در محیط های کنترل شده، هزینه تأمین بذر است. این تحقیق جهت بررسی تکثیر فلفل دلمه ای گلخانه ای از طریق قلمه به منظور کاهش هزینه بذر انجام شد. بدین منظور از دو رقم هیبرید فلفل گلخانه ای 1204 (قرمز رنگ) و 7141 (سبز رنگ)، دو نوع قلمه گره دار و بدون گره تهیه گردید. قلمه ها به مدت 30 ثانیه با غلظت های 0، 1000 و 1500 میلی گرم در لیتر هورمون ایندول-۳-بوتیریک اسید تیمار شدند و سپس در سینی های نشاء در بستر کشت مخلوط 60% پرلیت و 40% کوکوپیت در یک سالن کوچک گلخانه کشت گردیدند. این آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در 3 تکرار انجام گرفت. فاکتورها شامل رقم فلفل، نوع قلمه و غلظت هورمون اسید ایندول بوتیریک بود. نتایج نشان داد که فلفل نسبت به گوجه فرنگی و خیار سخت ریشه زا بوده و بعد از گذشت یک ماه قلمه ها به اندازه کافی تولید ریشه های نابجا نمودند. رقم 7141 ریشه زایی بهتری نسبت به رقم 1204 داشت. قلمه های گره دار تعداد ریشه و طول مجموع ریشه بیشتری نسبت به قلمه های بدون گره تولید نمودند. هر دو غلظت 1000 و 1500 میلی گرم در لیتر هورمون نسبت به تیمار بدون هورمون، تعداد ریشه و طول مجموع ریشه در قلمه را بطور معنی داری افزایش دادند. بین دو غلظت هورمون در صفات ریشه زایی مورد مطالعه تفاوت معنی داری مشاهده نشد.