بررسی اثر هورمون ایندول-۳-بوتیریک اسید و نوع قلمه بر ریشه زایی قلمه‌های فلفل دلمه ای

نویسندگان

1 استادیار، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان‌غربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران

2 شرکت نارنج، بانک نشا مکانیزه استان آذربایجان‌غربی، ارومیه، ایران

doi
10.22034/iuvs.2024.2022895.1355
چکیده

فلفل از جمله سبزی­ هایی است که علاوه بر مزرعه در محیط­ های کنترل شده مانند گلخانه نیز کشت می­ شود. یکی از هزینه­ های بالای این محصول در محیط­ های کنترل شده، هزینه تأمین بذر است. این تحقیق جهت بررسی تکثیر  فلفل دلمه ­ای گلخانه ­ای از طریق قلمه­ به­ منظور کاهش هزینه بذر انجام شد. بدین منظور از دو رقم هیبرید فلفل گلخانه­ ای 1204 (قرمز رنگ) و 7141 (سبز رنگ)، دو نوع قلمه گره­ دار و بدون گره تهیه گردید. قلمه ­ها به مدت 30 ثانیه با غلظت­ های 0، 1000 و 1500 میلی­ گرم در لیتر هورمون ایندول-۳-بوتیریک اسید تیمار شدند و سپس در سینی­ های نشاء در بستر کشت مخلوط 60% پرلیت و 40% کوکوپیت در یک سالن کوچک گلخانه کشت گردیدند. این آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً‌ تصادفی در 3 تکرار انجام گرفت. فاکتورها شامل رقم فلفل‌، نوع قلمه و غلظت هورمون اسید ایندول بوتیریک بود. نتایج نشان داد که فلفل نسبت به گوجه­ فرنگی و خیار سخت ریشه­ زا بوده و بعد از گذشت یک ماه قلمه ­ها به اندازه کافی تولید ریشه ­های نابجا نمودند. رقم 7141 ریشه­ زایی بهتری نسبت به رقم 1204 داشت. قلمه­ های گره­ دار تعداد ریشه و طول مجموع ریشه بیشتری نسبت به قلمه­ های بدون گره تولید نمودند. هر دو غلظت 1000 و 1500 میلی­ گرم در لیتر هورمون نسبت به تیمار بدون هورمون، تعداد ریشه و طول مجموع ریشه در قلمه را بطور معنی ­داری افزایش دادند. بین دو غلظت هورمون در صفات ریشه­ زایی مورد مطالعه تفاوت معنی­ داری مشاهده نشد.