بررسی تغییرات شوری و کاربری اراضی منطقه رودشت در دشت اصفهان با استفاده از اطلاعات ماهوارههای لندست TM و MSS
نویسندگان
1 دانشگاه شهرکرد
2 دانشگاه شهرکرد
doi
10.22067/jsw.v0i22.984چکیده
چکیده اگر بتوان به کمک اطلاعات سنجش از دور که در دورههای زمانی کوتاه مدت برداشت میشوند عملکرد سازههای آبیاری و زهکشی را پایش2 کرد امکان اصلاح و رفع عیوب سیستمها فراهم میگردد. یک نمونه مطالعاتی وضعیت منطقه رودشت در دشت اصفهان در قسمت پایینی حوضه آبخیز زایندهرود میباشد که نمونهای از وضعیت بسیاری از دشتهای کشور است. مسئله مبتلابه این دشت گسترش شوری و آبگرفتگی3 اراضی است که به نظر میرسد با دو برابر شدن سهمیه آب آبیاری در پی احداث سد زایندهرود شروع شده است. برای بررسی گستره شوری و آبگرفتگی اطلاعات ماهوارهایLandsat TM و Landsat MSS مربوط به سالهای 1976 و 1990 مورد استفاده قرار گرفتند، پس از اصلاحات طی کار میدانی، بررسی گزارشها و نقشههای تهیه شده از منطقه اطلاعات ماهوارهای طبقهبندی شدند. تجزیه و تحلیل زمانی تصاویر ماهوارهای نشان میدهد که طی 14 سال با دو برابر شدن آب اختصاص یافته زایندهرود به آن دشت، اراضی با خطر شوری شدید و اراضی بدون مسئله شوری به ترتیب 5 و 16 درصد کاهش یافتند درحالیکه 20 درصد به اراضی با شوری متوسط افزوده گردیده است. در طی این مدت اراضی با محدودیت زهکشی دو برابر شدهاند. تصاویر 1990 نشان میدهند که اراضی آبگرفته جدید تحت تأثیر کانالهای آبیاری و زهکشی بوجود آمدهاند. واژههای کلیدی: Landsat MSS ، Landsat TM، شوری، غرقاب