تأثیر محلولپاشی نفتالین استیک اسید بر شاخص های فیزیولوژیکی و عملکرد میوه خیار (.Cucumis sativus L) تحت شرایط کم آبیاری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22034/iuvs.2024.2041200.1386چکیده
بهمنظور ارزیابی اثر نفتالیناستیکاسید بر صفات فیزیولوژیکی و عملکرد گیاه خیار (Cucumis sativus L.) تحت شرایط کم آبیاری، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1402 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح آبیاری (100، 75 و 50 درصد نیاز آبی گیاه) به عنوان فاکتور اصلی و محلولپاشی نفتالین استیک اسید در سه سطح (صفر، 50 و 100 میلی گرم در لیتر) به عنوان فاکتور فرعی بودند. نتایج نشان داد که تنش کم آبیاری به طور معنی داری میزان کارتنوئید، پرولین، نشت یونی و فعالیت آنزیم های کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز را افزایش داد و محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب برگ و عملکرد میوه را کاهش داد. محلولپاشی نفتالین استیک اسید با افزایش محتوای کلروفیل، پرولین و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و کاهش نشت یونی موجب بهبود عملکرد خیار گردید. باتوجه به نتایج، بیشترین محتوای کلروفیل و عملکرد (42693/7 کیلوگرم در هکتار) با کاربرد نفتالین استیک اسید 50 میلی گرم در لیتر در آبیاری 100 درصد حاصل شد. حداکثر محتوای نسبی آب برگ، حداقل نشت یونی و محتوای مالون دیآلدئید و پراکسید هیدروژن در گیاهان تیمار شده با نفتالین استیک اسید 100 میلی گرم در لیتر تحت آبیاری 100 درصد نیاز آبی بدست آمد. همچنین بیشترین فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز و محتوای پرولین تحت شرایط کم آبیاری 50 درصد نیاز آبی به ترتیب با کاربرد نفتالین استیک اسید 100 و 50 میلی گرم در لیتر مشاهده شد. با توجه به نتایج، کاربرد نفتالین استیک اسید 50 میلی گرم در لیتر جهت بهبود رشد و عملکرد تحت شرایط آبیاری نرمال و کم آبیاری پیشنهاد می شود.