افزایش عملکرد و کیفیت غذایی دانه نخود فرنگی (.Pisum sativum L) از طریق محلول­پاشی روی و منگنز

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران

2 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران

3 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران

doi
10.22034/iuvs.2024.2029142.1365
چکیده

روی و منگنز از جمله ریزمغذی­های ضروری مهم در رشد و نمو گیاهان هستند. در این مطالعه، تاثیر محلول­پاشی سولفات روی (0، 2 و 4 درصد) و سولفات منگنز  (0، 2 و 4 درصد) بر رشد، عملکرد و کیفیت دانه نخود فرنگی (LPisum sativum )، در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک­ های کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1402-1401 انجام شد. نتایج نشان داد که محلول­پاشی تیمارهای روی و منگنز به ­ویژه در سطح 4 درصد سبب بهبود خصوصیات کمی و کیفی نخودفرنگی گردید. اثر برهمکنش محلول­پاشی عناصر روی و منگنز، بر تعداد دانه در غلاف، وزن دانه در غلاف، وزن تر غلاف، شاخص کلروفیل، پروتئین دانه و محتوای روی و منگنز معنی ­دار بود، ولی بر طول بوته، تعداد غلاف در بوته، وزن خشک غلاف، عملکرد غلاف در بوته و مواد جامد محلول اثر معنی ­داری نشان نداد. بیشترین تعداد دانه در غلاف (8/6)، وزن دانه در غلاف (3/9 گرم)، وزن تر غلاف (5/9 گرم)، شاخص کلروفیل (87/1)، پروتئین دانه (2/6 درصد) با کاربرد تیمار سولفات روی 4 درصد + سولفات منگنز 4 درصد به­ دست آمد و بیشترین محتوای روی (78/2 میلی گرم در گرم وزن تر) و منگنز (46/4 میلی گرم در گرم وزن تر) دانه نخود فرنگی با کاربرد تیمار سولفات روی 2 درصد و سولفات منگنز 4 درصد حاصل شد. با توجه به نتایج، کاربرد کودهای سولفات روی و منگنز 4 درصد جهت بهبود عملکرد، اجزای عملکرد و شاخص­های کیفی در گیاه نخود فرنگی پیشنهاد می­ شود.