ارزیابی رشد و عملکرد میوه خیار (.Cucumis sativus L) پیوند شده روی پایههای مختلف در کشت گلخانهای هیدروپونیک
نویسندگان
1 دانشیارگروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 دانشیارگروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22034/iuvs.2024.2039033.1382چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر پایههای مختلف بر برخی شاخصهای فیزیولوژیکی و عملکردی خیار (LCucumis sativus ) انجام شد. به همین منظور با استفاده از سه پایه تجاری مارول (Marvel)، سنتینل (Sentinel) و کدو قلیانی (Bottle gourd) و یک رقم تجاری خیار با نام مونزا (Monza) آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار به صورت کشت هیدروپونیک در گلخانه سبزیکاری گروه علوم و مهندسی باغبانی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران در سالهای 1398 تا 1399 به اجرا در آمد. در این آزمایش شاخصهایی مانند عملکرد، تعداد میوه در بوته، متوسط وزن میوه، کل مواد جامد محلول (TSS)، طول ساقه، وزن تر و خشک ساقه، برگ، ریشه و کل بوته و نسبت بین آنها ،pH آب میوه و نسبت وزن خشک به تر میوه مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که پیوند بر افزایش عملکرد تاثیری نداشت. بیشترین میزان عملکرد از بوتههای شاهد غیر پیوندی و خودپیوندی (10331/6 و 10038/1 گرم) به دست آمد که به طور معناداری بالاتر از کلیه پایههای مورد استفاده بود. کمترین میزان عملکرد در پایه سنتینل به میزان (6686/5 گرم) مشاهده گردید. بیشترین میزان کل مواد جامد محلول در پایه کدو قلیانی مشاهده شد که با سایر تیمارها اختلاف معنیداری نشان داد. کمترین میزان کل مواد جامد محلول هم از پایه مارول به دست آمد و پس از آن کمترین میزان متعلق به پایه سنتینل بود. با توجه به نتایج به دست آمده پایههای مارول و کدو قلیانی با رقم خیار مونزا سازگاری بهتری نسبت به پایه سنتینل داشتند.