بررسی تنوع مکانی بهره وری مصرف آب و منابع کودی در گیاه سیبزمینی در ایران
نویسندگان
1 استاد، گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشجوی دکتری اگرواکولوژی، گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشیار گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 استاد گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22034/iuvs.2023.1987555.1266چکیده
این پژوهش به منظور بررسی تنوع مکانی کارایی مصرف آب، نیتروژن، فسفر و پتاسیم در گیاه سیبزمینی در مناطق مختلف ایران اجرا شد. برای این منظور، استانها و شهرستانهای با بیش از هشتاد درصد تولید سیبزمینی در کشور طی سالهای 99-1390 تعیین و در هر استان نیز شهرستانهای دارای بیش از 80 درصد تولید، انتخاب و شاخصهای بومشناختی مختلف شامل کارایی مصرف نیتروژن، فسفر، پتاسیم و آب محاسبه و ضرایب همبستگی بین آنها تعیین شد. رابطه بین عملکرد غده، پارامترهای اقلیمی با میزان آب، نیتروژن، فسفر و پتاسیم نیز بررسی شد. نتایج این مطالعه نشان داد که بیشترین کارایی مصرف نیتروژن، فسفر و آب به ترتیب با 159/01 کیلوگرم غده بر کیلوگرم نیتروژن، 177/30 کیلوگرم غده بر کیلوگرم فسفر و 7/15 کیلوگرم غده بر مترمکعب آب در استان اردبیل و بیشترین کارایی مصرف پتاسیم معادل 628/27 کیلوگرم غده بر کیلوگرم پتاسیم در استان کرمان مشاهده شد. کارایی مصرف نیتروژن و آب بیشترین همبستگی مثبت و معنیدار را با یکدیگر داشتند. بررسی رگرسیون بین عملکرد با متغیرهای اقلیمی و زراعی نشان داد که افزایش مصرف نیتروژن و فسفر به ترتیب بیشترین تأثیر را بر بهبود عملکرد غده داشت، در حالیکه کمترین تأثیر برای دما محاسبه شد. افزایش پتاسیم نیز تأثیر منفی بر عملکرد غده نشان داد. با توجه به همبستگی معنیدار بین کارایی مصرف منابع و تأثیرگذاری مستقیم آن بر عملکرد غده، به نظر میرسد که بهبود شاخصهای کارایی مصرف منابع در سیستمهای زراعی به عنوان راهکاری اکولوژیک میتواند تأثیر زیادی بر افزایش عملکرد و به تبع آن کاهش تلفات منابع تولید داشته باشد.