انسجام سرزمینی و ادراک ژئواستراتژیک ایران به عراق
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیای سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجو دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشجو دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22067/pg.2023.79338.1177چکیده
گرچه در مطالعات و وقایع امروز ، نقش و مفهوم مرز، بهخصوص در حوزه اتحادیه اروپا در حال تبدیلشدن به یک مفهوم انتزاعی است، اما نحوه حکمرانی خارجی، هنوز در بسیاری از مناطق جهان تنشهای بالقوه و بالفعلی را در کشورهای دو سوی مرز به همراه داشته است. این پژوهش با بررسی مؤلفههای هویتی، فرهنگی، مذهبی، اقتصادی و ... تصویر بهتری از سؤال اصلی این پژوهش ارائه میدهد. سؤال اصلی این پژوهش، درک ژئواستراتژیک ایران از عراق است که برای پاسخ به سؤال مطرحشده در تحقیق از روش توصیفی- تحلیلی استفادهشده و در جهت این منظور، از منابع کتابخانهای بهره برده شده است. در این تحقیق، متغیرهای 1. زبان، قومیت و مذهب، 2. سازمان سیاسی- اقتصادی- نظامی، 3. مزیت سرزمینی و 4.نمادهای قومی و آرمان(اندیشه) مورد تحلیل و ارزیابی قرارگرفتهاند. در بررسی وضعیت اتخاذ تصمیمات سیاسی مبتنی بر ژئواستراتژی ایران در قبال عراق، سه عامل، وضعیت خنثی و یا همگرا برای ایران دارد، درحالیکه تنها در یک مؤلفه، وضعیت واگرا است، از طرف دیگر کشور عراق از واگرایی در سه مؤلفه و تنها حالت خنثی در یک مؤلفه بهره میبرد، با این شرایط، توجه به تنها عامل واگرا در دو کشور، یعنی زبان، قومیت و مذهب، باید موردتوجه جدی هر دو کشور باشد، عاملی که برای ایران در حالت عادی آنچنان نگرانکننده نیست، اما درصورتیکه در عراق شرایط استقلال این اقلیتها ممکن شود، میتواند امنیت ملی ایران را نیز تهدید کند.