فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر به منظور بررسی اثرات کود زیستی همراه با عصاره­ های جلبک اسپیرولینا بر خصوصیات عملکردی و بیوشیمیایی میوه­ های فیسالیس زرد (.Physalis peruviana L) انجام شد. برای این منظور کود زیستی ازتوباکتر (در غلظت 0 و  0/5 درصد) همراه با عصاره جلبک خوراکی اسپیرولینا در غلظت ­های 0، 0/25 و 0/5 درصد روی گیاه فیسالیس زرد به صورت کشت گلدانی و در 4 تکرار (8 گلدان در هر تکرار) به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی درشرایط گلخانه­ ای انجام شد. بعد از گذشت دو هفته از استقرار گیاهان در گلخانه،­ محلول پاشی در سه مرحله و هر 15 روز یک بار انجام شد. دو هفته بعد از آخرین محلول­پاشی صفاتی مانند وزن ­تر و خشک میوه، عملکرد بوته و برخی صفات بیوشیمایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان­ داد که محلول­پاشی عصاره جلبک اسپیرولینا و کود زیستی تأثیر قابل توجهی در افزایش صفات عملکردی، شاخص طعم و مواد جامد محلول میوه­ های فیسالیس زرد داشته است. طی بررسی صفات عملکردی مشاهده ­شد که بیشترین میزان وزن­ تر میوه (4/49 گرم)، وزن خشک میوه (0/93 گرم) و عملکرد بوته ( 286/42 گرم) در گیاهان تیمار شده با عصاره جلبک در غلظت 0/5درصد به دست آمد. بیشترین میزان آنتی ­اکسیدان کل در گیاهان تیمار شده با عصاره جلبک اسپیرولینا در غلظت 0/5 درصد به دست آمد. همچنین نتایج نشان داد که بیشترین تأثیر در افزایش محتوای فنل کل ( 3/11 میلی­ گرم در گرم وزن خشک) در میوه ­های فیسالیس تیمار شده با عصاره جلبک اسپیرولینا  در غلظت 0/25 درصد تحت شرایط استفاده از کود زیستی در غلظت 0/5 درصد مشاهده شد که این میزان 42/12درصد بیشتر از شرایط کنترل بود. نتایج پژوهش حاضر نشان می­دهد استفاده از کودهای­زیستی ضمن افزایش عملکرد گیاهان، می ­تواند سبب کاهش مصرف کودهای شیمیایی شده و در جلوگیری از آلودگی محیط زیست و هوا نقش مؤثری داشته باشد