تأثیر پساب تصفیه شده بر جذب برخی عناصر توسط چمن در بافت‌های مختلف خاک

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی اصفهان

2 دانشگاه صنعتی اصفهان

3 ولی عصر رفسنجان

4 دانشگاه صنعتی اصفهان

doi
10.22067/jsw.v0i22.1024
چکیده

چکیده منابع آب شیرین برای آبیاری در ایران به صورت تدریجی رو به کاهش است. در نتیجه استفاده از پساب فاضلاب و دیگر آب های نامتعارف برای فضای سبز در مناطق خشک و نیمه خشک رو به افزایش است. آبیاری با پساب خصوصیات خاک را تغییر می‌دهد. بنابراین یک مطالعه موردی برای ارزیابی اثر آبیاری با پساب روی میزان جذب عناصر مغذی و فلزات سنگین یک پوشش چمنی (رقم Dalzj1 از گونه زوشیاگراس) انجام شد. در این تحقیق اثر تیمارهای مختلف آبیاری با پساب ثانویه تصفیه‌خانه شاهین شهر، با درصدهای مختلف آب و پساب (100درصد آب، 50درصد آب و 50درصد پساب، و 100درصد پساب) در سه بافت خاک (لوم شنی، لوم و لوم رسی) بررسی شد. آزمایش در قالب طرح آزمایشی فاکتوریل با طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که استفاده از پساب برای آبیاری چمن باعث افزایش جذب گیاهی N و Cd می‌شود. بیشترین مقدار K، Ni، Co و Pb از خاک‌های آبیاری شده با 50درصد پساب جذب چمن شد. غلظت P، Fe و Zn تحت تأثیر درصد پساب در آب آبیاری قرار نگرفت. تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که بین تیمارهای خاک از لحاظ جذب گیاهی N، P، K، Cd، Co، Ni، Fe و Zn اختلاف معنی‌داری وجود ندارد. مقایسه میانگین‌ها، اختلاف معنی‌داری را در محتوای Pbچمن کشت شده در تیمارهای مختلف خاک نشان داد. اثرات متقابل بافت خاک و درصد پساب نشان داد که در کل، تغییر جذب با افزایش درصد پساب در آب آبیاری خطی نبود و بافت خاک تأثیری در جذب عناصر توسط این رقم زوشیاگراس نداشت. واژه‌های کلیدی: پساب، جذب گیاهی، بافت خاک، زوشیاگراس

کلیدواژه‌ها