فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رعایت تغذیه و استفاده از ترکیبات طبیعی مانند ملاس چغندرقند می­تواند اثرات مثبتی روی رشد گوجه­ فرنگی داشته باشد. هدف پژوهش حاضر نیز بررسی اثر محلول­پاشی ملاس چغندرقند روی خصوصیات کمی و کیفی گوجه ­فرنگی گلخانه­ای رقم دانفیس بود. محلول­پاشی ملاس در غلظت­ های صفر، 5، 10 و 15 درصد، یک هفته پس از استقرار گیاه و به فواصل 10 روز یکبار انجام شد. آزمایش در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تیمار و سه تکرار در سال 1401 در شرایط گلخانه‌ هیدروپونیک اجرا گردید. نتایج نشان داد که بیشترین ارتفاع بوته (55/43 سانتی­متر)، سفتی میوه (4/23 کیلوگرم بر سانتی متر مربع)، کلروفیل کل (1/82 میلی­گرم در گرم وزن تر) و آنتوسیانین (0/21 میکروگرم در گرم وزن تر) مربوط به تیمار 10 درصد ملاس بود. همچنین بالاترین عملکرد میوه (1600 گرم در بوته) در تیمار 5 درصد ملاس ثبت شد. بالاترین مواد جامد محلول میوه (5/03 درصد)، ویتامین ث (2/38 میلی گرم در 100 میلی لیتر آب میوه)، لیکوپن (122/11 میلی گرم در گرم)، قند کل (26/13 میلی­ گرم در گرم)، گلوکز (7/36 میلی­ گرم در گرم)، ساکارز (4/12 میلی ­گرم در گرم) و فروکتوز (1/92 میلی­ گرم در گرم) مربوط به تیمار 10 درصد ملاس بود. از نظر عناصر غذایی نیز بیشترین نیتروژن کل میوه (3/8 درصد)، فسفر (0/32 درصد) و پتاسیم (4/04 درصد) در تیمار 10 درصد ملاس به­ دست آمد. به­ طور کلی میزان رنگیزه‌های فتوسنتزی، آنتوسیانین، قندهای محلول، ترکیبات آنتی­ اکسیدانی و عناصر غذایی در تیمار 10 درصد ملاس به‌طور معنی‌داری از سایر تیمارها بیشتر بود. اما تیمار 5 درصد سبب ارتقای وزن میوه و در نهایت افزایش عملکرد گوجه ­فرنگی گردید.