امنیتی شدن آب های داخلی و تأثیر آن بر امنیت ملی ایران
نویسندگان
1 استاد جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار گروه جغرافیای سیاسی دانشگاه تهران.تهران. ایران
3 دانشجوی دکترای جغرافیای سیاسی،پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران .تهران. ایران.
doi
10.22067/pg.2022.74143.1120چکیده
امروزه مفهوم نوین امنیت ملی در مقایسه با مفهوم کلاسیک آن، مؤلفههای متعدد داخلی و خارجی سخت و نرم را در برمیگیرد. هریک از مولفههای جغرافیای ملی، از عوامل اصلی سازنده و پایدار امنیت ملی هر کشور محسوب میشوند؛ که میتوانند ثبات و آرامش و برعکس بیثباتی و چالش امنیتی برای یک کشور فراهم سازند. هدف این مقاله نه تنها چگونگی امنیتی شدن آبهای داخلی ایران است؛ بلکه تاثیرات آن بر امنیت ملی ایران نیزمورد توجه قرار گرفته است. یافتههای پژوهش براساس روش توصیفی–تحلیلی نشان میدهد درهم تنیدگی پدیدههای خارجی مانند افزایش دمای زمین طی دو دهه اخیر و تغییر الگوی بارش، و پدیدههای داخلی از قبیل ضعف مدیریت منابع آب، کاهش میزان بارندگی، افت سطح آب های زیرزمینی و حفر بیرویه چاه های غیرمجاز طی چهار دهه اخیر، نه تنها به بحرانی شدن وضعیت منابع آب کشور انجامیده است بلکه اعتراضات اجتماعی در استانهای محدوده زاگرس، حوضه آبریز مرکزی و جنوب غربی با محوریت آب را دربرداشته است؛ بطوریکه چالش آبی به تدریج به شکل چالش امنیتی درآمده و و امنیت ملی ایران را متأثر ساخته است.