کاربرد روش دریس برای ارزیابی وضعیت تغذیهای باغهای لیموترش در استان هرمزگان
نویسندگان
1 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی کشاورزی و منابع طبیعی استان هرمزگان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرعباس، ایران
doi
10.22092/ijsr.2017.109257چکیده
آگاهی از وضعیت تغذیهای باغها به کوددهی متعادل درختان کمک شایانی خواهد کرد. از طرفی میانگین عملکرد در هکتار لیموترش در باغهای کشور، در مقایسه با میانگین جهانی، فاصله قابل ملاحظهای دارد که بخشی از آن به عدم تعادل تغذیهای برمیگردد. یکی از روشهای مورد استفاده برای اطلاع از وضعیت تغذیهای باغها روش دریس میباشد. در این روش، از شاخصی استفاده میشود که نشان دهنده وضعیت تغذیهای گیاه و کمبود و یا زیادی عناصر غذایی در گیاه است و سپس نیاز به عناصر غذایی برای گیاه اولویت بندی میشود. در این راستا تحقیق حاضر در سه منطقه مهم استان (از نظر باغهای لیموترش) یعنی هشتبندی، میناب مرکزی و رودان انجام شد. نمونهبرداریهای مربوط به برگ و همچنین اندازهگیری عملکرد از 60 باغ صورت پذیرفت. با توجه به شاخصهای دریس بدست آمده در این تحقیق، وضعیت تغذیهای باغهای در مناطق اصلی تولید لیموترش استان هرمزگان مورد ارزیابی قرار گرفت. متوسط شاخص دریس برای عناصر پرنیاز شامل نیتروژن، فسفر، پتاسیم به ترتیب برابر با 07/6- ، 81/0 و 68/2- بدست آمد که بر این اساس ترتیب نیاز غذایی عناصر پرمصرف در باغات لیموترش استان هرمزگان به صورت N> K > P میباشد. متوسط شاخص دریس برای عناصر کمنیاز شامل منگنز، آهن، بور، روی، مس و کلر به ترتیب برابر با 79/8-، 10/6-، 6/2، 89/4، 66/7 و 21/8 محاسبه گردید و بنابراین ترتیب اولویت تغذیهای برای عناصر کم مصرف به صورت Mn> Fe> B> Zn> Cu> Cl تعیین گردید. ترتیب کلی نیاز به عناصر غذایی نیز بهصورت Mn> Fe> N> K > P B> Zn> Cu> Cl بدست آمد. بر اساس نتایج بدست آمده میتوان تصمیم گیریهای مناسبی در جهت کوددهی متعادل انجام داد. پیشنهاد میشود مصرف عناصر ریز مغذی همچون آهن، منگنز و عناصر پرمصرف نیتروژن و پتاسیم در اولویت مصرف در این باغها قرار گیرند.