ارزیابی سه روش زمینآماری در تخمین برخی از خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک و تأثیر تراکم نمونهبرداری بر پارامترهای تغییرنما
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم خاک، دانشگاه شاهد
2 استادیار بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران
3 استادیار موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی کرج، ایران
4 دانشآموخته کارشناسی ارشد گروه علوم خاک دانشگاه شاهد
5 دانشآموخته کارشناسی ارشد گروه علوم خاک دانشگاه شاهد
doi
10.22092/ijsr.2017.109263چکیده
هدف از این پژوهش مقایسه دقت سه روش زمینآماری کریجینگ، کوکریجینگ و وزن دادن عکس فاصله برای تخمین برخی از خصوصیات خاکهای دشت لاغر و تعیین تأثیر تراکم نمونهبرداری بر پارامترهای تغییرنما بود. این بررسی در دشت لاغر واقع در جنوب استان فارس به وسعت 12986 هکتار انجام شد. درصد اندازه ذرات خاک (شن، سیلت و رس)، درصد کربنات کلسیم معادل، درصد گچ، هدایت هیدرولیکی اشباع و پراکنش رنگین دانه های خاک اندازهگیری و با توجه به مناسبترین مدل درونیابی بررسی و پهنهبندی شد. سپس، روشهای میانیابی ارزیابی و درونیاب مناسب انتخاب شد. نتایج نشان داد که تخمینگر کریجینگ برای درونیابی پارامترهای هدایت هیدرولیکی اشباع، رنگین دانه خاک و درصد گچ بهتر و خطای کمتری نسبت به روشوزن دادن عکس فاصله و کوکریجینگ دارد. برای درونیابی پارامترهای درصد شن، سیلت و رس روش وزن دادن عکس فاصله به دو روش دیگر ارجحیت داشت و برای درونیابی درصد کربنات کلسیم معادل روش کوکریجینگ نسبت به روش کریجینگ و روش وزن دادن عکس فاصله نتیجه بهتری را ارائه داد. تأثیر تراکم نمونهبرداری بر پارامترهای تغییرنما نیز مورد بررسی قرار گرفت. در سطح اول، همهی نمونهها (80 نمونه) و در سطح دوم 40 نمونه به طور تصادفی انتخاب و برای تعیین تغییرنما و درونیابی در نظر گرفته شدند. با توجه به نتایج به دست آمدهتغییرات منظمی در مقادیر پارامترهای تغییرنما مشاهده نگردید اما میتوان افزایش اثر قطعهای را در اکثر خصوصیات مورد بررسی مشاهده کرد.