تحلیل عملکرد و دلایل ناکارآمدی شورای امنیت در بحران سوریه (2011-2018)
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
2 دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان
doi
10.30479/psiw.2021.14443.2911چکیده
هدف: آغاز ناآرامیهای داخلی در سوریه به 15 مارس 2011 و از شهر درعا در فاصله 58 کیلومتری جنوب دمشق بازمیگردد. با افزایش درگیریها و پیچیده شدن بحران در سوریه و رسیدن آن به مرز مخاصمات مسلحانه بینالمللی، سازمان ملل متحد در چهارچوب شورای امنیت، اقدام به تدابیر گوناگون جهت مهار بحران این کشور مبادرت کرد؛ بنابراین، هدف اصلی این پژوهش، تحلیل عملکرد شورای امنیت در حلوفصل بحران سوریه است. روش: در جهت تبیین موضوع، از روش توصیفی – تحلیلی و همچنین منابع کتابخانهای، اینترنتی و اسناد سازمان ملل استفاده شده است. یافتهها: یافتههای مقاله حاضر بر این امر دلالت دارد که شورای امنیت در خصوص بحران سوریه در نقش تعدیلکننده بحران، خصوصاً در مواردی چون ایجاد آتشبس، گسیل نیروهای حافظ صلح، اقدامات بشردوستانه،تسهیل در فرایند گذار سیاسی، تضمین تمامیت ارضی، کمک به آوارگان و مدیریت تسلیحات شیمیایی سوریه کارنامه مثبتی داشته است. نتیجهگیری: این نهاد به دلیل حق وتوی اعضای دائمی، پیچیدگی ماهیت بحران سوریه و اختلافات سیاسی و منافع متعارض ژئوپلیتیکی روسیه و امریکا و بازیگران منطقهای، اقدام چشمگیری از جهت جلوگیری از آغاز مخاصمه مسلحانه، توقف آن و برقراری صلح نداشته است.