تجزیه و تحلیل چند متغیره صفات کمی و کیفی در ارقام هیبرید فلفل دلمهای
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی- باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/iuvs.2023.2002860.1288چکیده
به منظور ارزیابی روابط بین صفات و شناسایی والدین با فواصل ژنتیکی بالا، تعداد 14 هیبرید فلفل دلمه ای شامل6 رقم قرمز (کائوبا، نیروین، پلوتونیو، اینسپریشن، ماسیلیا و آیتانا)، 5 رقم زرد (لوموس، باچاتا، هارمونی، تارانتو و اسپرینگ) و 3 رقم نارنجی (مگنو، آرانکیا و پارامو)، به صورت طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار در طی سال 1401-1400 در گلخانه تجاری تولید فلفل در اصفهان بررسی شدند. صفات ارتفاع گیاه، طول، قطر و وزن میوه، شاخص شکل، طول دمگل، ضخامت گوشت میوه، وزن صد دانه، تعداد دانه در میوه، مواد جامد محلول و عملکرد میوه در بوته اندازه گیری شدند. نتایج بررسی همبستگی بین صفات نشان داد که عملکرد میوه در بوته با صفات طول میوه (r =0/402)، قطر میوه (r=0/593)، وزن میوه (r=0/816)، ضخامت گوشت میوه (r=0/291) و وزن صد دانه (r=0/41) همبستگی مثبت و معنیدار داشت. براساس نتایج تجزیه خوشه ای، هیبریدها در چهار گروه مجزا قرار گرفتند. هیبریدها در گروه دو پایینترین سطح ویژگی های کمی و دو هیبرید قرمز کائوبا و پلوتونیو در گروه سه بیشترین عملکرد و خصوصیات کمی را دارا بودند. پراکندگی و توزیع رنگ های مختلف فلفل دلمه ای در گروههای مجزا، فاصله ژنتیکی بالا بین هیبریدها را تأیید می کند. در تجزیه به مؤلفههای اصلی، همبستگی صفات مورد بررسی با مؤلفهها نشان داد مؤلفه اول با مقدار 39/67 درصد به صفت عملکرد میوه و مؤلفه دوم با مقدار 18/24درصد به صفت کیفی میوه (مواد جامد محلول) اختصاص دارد. از نتایج بدست آمده می توان در ایجاد جمعیت های پایه اصلاحی برای ارقام فلفل دلمه ای بهره برداری نمود.