رهاسازی آهن و پتاسیم از کانیهای مسکویت و ورمیکولیت توسط برخی باکتریهای محرک رشد گیاه
نویسندگان
1 استاد گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22092/ijsr.2017.109265چکیده
پتاسیم و آهن از عناصر غذایی ضروری گیاهان هستند و نقش مهمی در رشد و توسعه گیاهان ایفا میکنند. از طرفی، کمبود آهن قابل استفاده در خاک در بیشتر مناطق کشاورزی دنیا و با افزایش آهک خاک و کمبود پتاسیم قابل استفاده در خاک به علت تثبیت، رواناب، آبشویی و فرسایش رخ میدهد. تحقیق حاضر با هدف بررسی کارایی باکتریهای ریزوسفری در آزادسازی پتاسیم و آهن از کانیهای نامحلول در شرایط آزمایشگاهی انجام گردید. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاَ تصادفی با دو نوع کانی (مسکویت و ورمیکولیت) و چهار سویه از باکتریهای آزاد کننده پتاسیم شامل Enterobacter cloacae سویههای (R33 وE1) و Pseudomonas putida سویههای(E49 و R9) و شاهد (بدون تلقیح با باکتری) در سه دوره زمانی (7، 14 و 28 روز) در سه تکرار انجام شد. محیط کشت الکساندرف حاوی 2 گرم کانی مسکویت و ورمیکولیت برای بررسی توانایی آزادسازی پتاسیم و آهن توسط باکتریها مورد استفاده قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان دهنده معنیداری اثر متقابل باکتری، کانی و زمان بر آزادسازی آهن و معنیداری اثر متقابل باکتری و کانی در رهاسازی پتاسیم در سطح یک درصد بود. بیشترین مقدار پتاسیم رها شده مربوط به کانی ورمیکولیت و در حضورE. cloacae R33 و کمترین مقدار به کانی مسکویت در حضور P. putida E49 بود. بیشترین آهن رها شده از کانی ورمیکولیت و مسکویت بهE. cloacae R33اختصاص داشت. بطور کلی میزان رهاسازی آهن و پتاسیم از کانی ورمیکولیت بیشتر از مسکویت بود. مقدار pH نمونهها در حضور تمام سویهها و هر دو کانی نسبت به شاهد کاهش نشان داد. بنابراین میتوان از E. cloacae R33 به عنوان باکتری کارامد در رهاسازی پتاسیم و آهن در تحقیقات بعدی استفاده نمود.