ناکامی برنامه‌های توسعه در استان کردستان (1327-1352)

نویسندگان

1 گروه تاریخ، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران

2 . استادیار تاریخ، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران

3 گروه معارف، دانشگاه علوم پزشکی، همدان،

4 دانشیار تاریخ، گروه تاریخ، دانشکدة ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.22034/ganj.2020.2578
چکیده

هدف: بررسی تغییرات اجتماعی و اقتصادی بعداز اجرای برنامه‌های توسعۀ برنامه‌محور در استان کردستان (1327-1352ش).روش/ رویکرد پژوهش: داده‌های این پژوهش از   مدارک آرشیوی و کتابخانه‌ای به‌دست آمده‌است.یافته‌ها و نتیجه‌گیری: اهداف پیش‌بینی‌شده از اجرای این برنامه‌ها محقق نشد. ازجمله درپایان اجرای برنامۀ چهارم توسعه در زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی کردستان، میزان باسوادی در روستاها به ۲۲ درصد و در شهرها به ۵۲ درصد رسید. با بررسی این برنامه‌ها در زمینه‌های بهداشت و درمان و خدمات پزشکی، آب آشامیدنی، ایجاد فضای شهری، شبکۀ ارتباطات (راه‌ها، مخابرات)، و رشد متوازن بین صنعت و کشاورزی، و بهبود و ارتقای استانداردهای لازم برای زندگی، اقداماتی که به تحولات بنیادین منجر شود و چهرۀ استان کردستان را تغییر دهد دیده نمی‌شود؛ ولی در نمای کلی اجرای برنامه‌ها سبب تغییر در رابطۀ دولت و شهروندان شد و با اجرای برنامه‌های آموزشی و اقتصادی، حاکمیتْ نفوذ خود را در میان روستاییان افزایش داد و آن‌ها را به خود وابسته کرد.