ساختارشناسی ذمّه‌نامه‌های دورۀ قاجار

نویسندگان

1 استادیار گروه تاریخ دانشگاه تهران، تهران، ایران، (نویسندۀ مسئول)

2 کارشناس ارشد اسناد و مدارک آرشیوی و نسخه‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/ganj.2020.2580
چکیده

هدف: ذمّه‌نامه سندی است حاکی از تعهد مدیون به پرداخت وجه نقد یا پرداخت جنس یا تعهد به فعلی معین. ذمّه‌نامه‌ها جزو اسناد شرعی و مردمی‌اند و در دورۀ قاجار در همۀ سطوح زندگی مردم استفاده می‌شده‌اند و درعین سادگی، ساختاری خاص داشته‌اند. این مقاله نتیجه بررسی ساختارهای شکل  و محتوای  آنها را گزارش می‌کند. روش/ رویکرد پژوهش:   داده‌ها از  50  ذمّه‌نامه که در آرشیو  ملی ایران نگهداری می شود  و منابع کتابخانه‌ای گردآوری شده است. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: ذمّه‌نامه‌ها اسنادی ساده‌اند که ساختار   و محتوای آن‌ها در سراسر دوران قاجار، تغییر  مهمی نکرد. از لحاظ ساختار،  ذمه‌نامه‌ها دو بخش شامل متن و حاشیه  با اجزای مربوطه دارند. محتوای ذمه‌نامه‌ها از  نام و شهرت طرفین عقد، مقدار بدهی، زمان تسویه‌حساب، نحوۀ پرداخت، شروط ضمن عقد و... تشکیل می‌شود. با ورود صنعت چاپ و با آغاز حکومت پهلوی، این اسناد به‌ویژه ازنظر ساختار ظاهری تفاوت‌هایی چشمگیر با ذمّه‌نامه‌های دوران قاجار پیدا کردند.