اثر تغییر کاربری اراضی بر هدایت هیدرولیکی غیراشباع خاک در شرایط غیرماندگار و ارزیابی برخی اطلاعات جهانی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه محقق اردبیلی
2 استادیار دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22092/ijsr.2016.107369چکیده
به منظور تحلیل جریان آب در خاک در حالت غیرماندگار میتوان از روش ژانگ بهره برد. هدف از این تحقیق تعیین روشی مناسب جهت تخمین مقادیر هدایت هیدرولیکی اشباع و غیراشباع در کاربریهای مرتع، باغ و کشاورزی و اثرات تغییر کاربری اراضی بر آن میباشد. کاربریهای باغ و کشاورزی از تغییر کاربری مرتع به وجود آمدهاند. آزمایشات صحرایی نفوذ با استفاده از نفوذسنج دیسک مکشی در مکشهای 0، 3، 6، 10 و 18 سانتیمتر آب با سه تکرار در هر کاربری انجام شد. سپس مقادیر هدایت هیدرولیکی در کاربریهای مختلف به روش ژانگ تعیین گردید. برای تخمین پارامترهای هیدرولیکی مدل هدایت هیدرولیکی ونگنوختن مورد نیاز در روش ژانگ از دادههای اطلاعاتی راولز و همکاران، کارسل و پریش، نتایج نرم افزار ROSETTA و مدل HYDRUS-2D استفاده شد. جهت تعیین مقادیر خطای روشهای تخمین هدایت هیدرولیکی نسبت به مقادیر دادههای اندازهگیری شده از دو شاخص ارزیابی آماری خطای نسبی(RE) و متوسط مجذور مربعات خطا (RMSE) استفاده گردید. نتایج حاصل از محکهای آماری نشان داد در هر سه کاربری مدل ژانگ براساس دادههای اطلاعاتی کارسل و پریش با کمترین مقدار RE و RMSE بالاترین صحت را در برآورد مقادیر هدایت هیدرولیکی دارا میباشد. به غیر از روش کارسل و پریش سایر روشها در همه کاربریها در برآورد مقادیر هدایت هیدرولیکی در رطوبتهای نزدیک اشباع دارای صحت پایین میباشند اما در مکشهای بالاتر عملکرد آنها بهبود یافته است. همچنین طی تغییر کاربری از مرتع به باغ و کشاورزی مقادیر هدایت هیدرولیکی اشباع افزایش یافته که دلیل آن میتواند افزایش ماده آلی خاک و خاکدانه سازی در کاربریهای باغ و کشاورزی باشد که در کاربری مرتع کمتر از دو کاربری دیگر است.