پاسخ‌های رشدی، فیزیولوژیکی و کارآیی مصرف آب گیاه بادمجان به محلول‌پاشی ال-سیستئین و لاکتات کلسیم تحت شرایط کم آبیاری

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، ایران

4 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

doi
10.22034/iuvs.2022.561148.1232
چکیده

به‌منظور بررسی اثر تنش کم‌آبیاری بر رشد و شاخص‌های فیزیولوژیکی بادمجان (Solanum melongena cv. Greta RZ) آزمایشی به ­صورت کرت‌‌‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌ها‌ی کامل تصادفی در سه تکرار در دانشگاه زنجان در طی سال 1400 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل آبیاری در سه سطح 60، 80 و 100 درصد نیاز آبی گیاه و تیمار محلول‌پاشی در پنج سطح شامل دو سطح لاکتات‌کلسیم (1 و 2 گرم در لیتر)، دو سطح ال-سیستئین (0/15 و 0/5 درصد) و آب مقطر به ­عنوان شاهد بود. نتایج نشان داد که تنش کم‌آبیاری به ­طور معنی‌داری رشد، شاخص­های فیزیولوژیکی و کارایی مصرف آب را تحت تأثیر قرار داد. کاربرد لاکتات کلسیم و اسید‌آمینه سیستئین به­ طور فزاینده­ای رشد بوته، شاخص­های فیزیولوژیکی و کارایی مصرف آب را در شرایط آبیاری بهینه و کم‌آبیاری بهبود بخشید. بیشترین ارتفاع بوته، سطح برگ، هدایت روزنه­ ای، محتوای نسبی آب برگ و عملکرد میوه در بوته در گیاهان تیمار شده با لاکتات کلسیم 2 گرم در لیتر تحت آبیاری 100 درصد حاصل شد که با تیمارسیستئین 0/5 درصد تفاوت معنی­داری نداشت. بیشترین مقدار پرولین و کارایی مصرف آب به­ترتیب در بوته‌های تیمار شده با لاکتات کلسیم 2 گرم در لیتر و سیستئین 0/5درصد تحت آبیاری 60 درصد حاصل شد. با توجه به نتایج حاضر، کاربرد لاکتات کلسیم 2 گرم در لیتر و یا سیستئین 50/0 درصد به­ صورت جداگانه جهت بهبود شاخص ­های رشدی و فیزیولوژیکی و کارایی مصرف آب گیاه بادمجان در شرایط آبیاری بهینه و کم ­آ‌بیاری پیشنهاد می‌شود.