روند تغییرات عزت نفس، غایت در زندگی، منبع کنترل درونی و خودکارآمدی دانشجویان دختر و پسر دانشگاه فرهنگیان
نویسندگان
1 استادیار گروه آموزش روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران.
doi
10.22070/tlr.2025.18968.1576چکیده
ایفای وظایف معلمی در گرو داشتن ظرفیتهای روانشناختی است و یکی از اهداف تربیت معلم تقویت این ظرفیتها میباشد. هدف این پژوهش، بررسی روند تغییرات عزت نفس، منبع کنترل درونی، خودکارآمدی و غایت در زندگی دانشجویان در طی دوره چهار ساله تحصیل در دانشگاه فرهنگیان بود. روش پژوهش زمینهیابی بود. جامعه آماری دانشجویان کارشناسی پیوسته دانشگاه فرهنگیان استان تهران، با نمونهای به حجم 400 نفر بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای عزت نفس (SES)، خودکارآمدی (GSE-17)، منبع کنترل (RLOC)، و غایت در زندگی (PIL) استفاده شد. دادهها با نرم افزار spss27 تحلیل شدند. یافتهها نشان داد سطح عزت نفس، خودکارآمدی و غایت در زندگی دانشجومعلمان مطلوب بود، اما منبع کنترل درونی پایینتر از سطح مورد انتظار بود. اثر اصلی پایه تحصیلی بر چهار ظرفیت مورد بررسی معنادار بود، اما روند هر چهار ظرفیت روانشناختی از پایه اول تا چهارم، درمجموع نوسان داشته و کاهشی بود. اثر تعاملی و اثر جنسیت معنادار نبود. نتیجه اینکه، اگرچه سطح سه ظرفیت روانشناختی مطلوب بود، اما تداوم تحصیل در دانشگاه فرهنگیان در تقویت این ظرفیتها موثر نبوده است. یافتهها در پرتو مبانی نظری و عملی پژوهش مورد بحث قرار گرفت. برنامهریزی برای تقویت این ظرفیتها به ویژه منبع کنترل درونی در دانشگاه فرهنگیان پیشنهاد میشود.