تأثیر کاربرد مایکوریزا و عصاره جلبک دریایی بر برخی صفات مورفو-فیزیولوژیکی و محتوای عناصر نشاء بامیه (.Abelmoschus esculentus L)

نویسندگان

1 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

2 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

3 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

4 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

5 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

doi
10.22034/iuvs.2022.559507.1228
چکیده

بامیه از دسته سبزی­های استوایی و محصولی نیمه گرمسیری بوده که به­صورت نشاءکاری پرورش داده­ می­شود. به­منظور مطالعه اثر محلول­پاشی عصاره جلبک (SWE) و تلقیح قارچ مایکوریزا آرباسکولار (AMF) بر نشاء بامیه، آزمایشی به­صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در شرایط گلخانه­ای انجام شد. فاکتور اول شامل AMF در دو سطح صفر (شاهد) و 5 گرم در کیلوگرم و فاکتور دوم شامل محلول­پاشی SWE با غلظت­های صفر (شاهد)، 1، 2 و 4 گرم در لیتر بود. بر پایه نتایج بدست آمده کاربرد تیمارهای SWE و AMF سبب بهبود ویژگی­های مورفولوژیکی شد و حداکثر قطر، وزن تر و خشک ساقه (22/4 سانتی­متر و به­ترتیب 65/4 و 76/1 گرم) با مصرف 4 گرم در لیتر SWE به­همراه AMF حاصل گردید. تیمار SWE در غلظت­های 2 و 4 گرم در لیتر به­همراه AMF با تولید بیشترین میزان کلروفیل a همراه بود. بیشترین میزان کربوهیدرات در غلظت 4 گرم در لیتر SWE به­همراه AMF (95/2 میلی­گرم بر گرم وزن تر) و بیشترین میزان فعالیت آنتی­اکسیدانی کل در تیمار 2 گرم در لیتر SWE بدون AMF (89/35 درصد) مشاهده شد. در نشاء­های تیمارشده با SWE 4 گرم در لیتر و AMF، غلظت پتاسیم و آهن در برگ و ریشه به­ترتیب 25/53، 50/66، 1675/0 و 237/0 میلی­گرم بر گرم وزن خشک بدست آمد. براساس نتایج این پژوهش محلول­پاشی SWE با غلظت 4 گرم در لیتر توأم با کاربرد AMF می­تواند سبب بهبود کیفیت و افزایش رشد نشاء بامیه گردد.