تأثیر کاربرد مایکوریزا و عصاره جلبک دریایی بر برخی صفات مورفو-فیزیولوژیکی و محتوای عناصر نشاء بامیه (.Abelmoschus esculentus L)
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
2 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
3 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
4 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
5 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
doi
10.22034/iuvs.2022.559507.1228چکیده
بامیه از دسته سبزیهای استوایی و محصولی نیمه گرمسیری بوده که بهصورت نشاءکاری پرورش داده میشود. بهمنظور مطالعه اثر محلولپاشی عصاره جلبک (SWE) و تلقیح قارچ مایکوریزا آرباسکولار (AMF) بر نشاء بامیه، آزمایشی بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در شرایط گلخانهای انجام شد. فاکتور اول شامل AMF در دو سطح صفر (شاهد) و 5 گرم در کیلوگرم و فاکتور دوم شامل محلولپاشی SWE با غلظتهای صفر (شاهد)، 1، 2 و 4 گرم در لیتر بود. بر پایه نتایج بدست آمده کاربرد تیمارهای SWE و AMF سبب بهبود ویژگیهای مورفولوژیکی شد و حداکثر قطر، وزن تر و خشک ساقه (22/4 سانتیمتر و بهترتیب 65/4 و 76/1 گرم) با مصرف 4 گرم در لیتر SWE بههمراه AMF حاصل گردید. تیمار SWE در غلظتهای 2 و 4 گرم در لیتر بههمراه AMF با تولید بیشترین میزان کلروفیل a همراه بود. بیشترین میزان کربوهیدرات در غلظت 4 گرم در لیتر SWE بههمراه AMF (95/2 میلیگرم بر گرم وزن تر) و بیشترین میزان فعالیت آنتیاکسیدانی کل در تیمار 2 گرم در لیتر SWE بدون AMF (89/35 درصد) مشاهده شد. در نشاءهای تیمارشده با SWE 4 گرم در لیتر و AMF، غلظت پتاسیم و آهن در برگ و ریشه بهترتیب 25/53، 50/66، 1675/0 و 237/0 میلیگرم بر گرم وزن خشک بدست آمد. براساس نتایج این پژوهش محلولپاشی SWE با غلظت 4 گرم در لیتر توأم با کاربرد AMF میتواند سبب بهبود کیفیت و افزایش رشد نشاء بامیه گردد.