تعامل و تقابل بنیصدر با مجلس بر سر انتخاب نخستوزیر و کابینه
نویسندگان
1 دانشیارگروه تاریخ، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران، (نویسندۀ مسئول)
doi
10.22034/ganj.2020.2410چکیده
هدف: تحلیل علل تعامل و تقابل بنیصدر با مجلس در انتخاب نخستوزیر و کابینه. روش/ رویکرد پژوهش: دادهها از منابع کتابخانهای و آرشیوی گردآوری شدهاست. یافتهها و نتیجهگیری: اختلاف در مبانی فکری (سیاسی و عقیدتی) و حقوقی میان رئیسجمهور با مجلس و نخستوزیر مانع همکاری آنها و بروز بحرانی شد که پساز عزل رئیسجمهور تاحدودی کاهش یافت. گسترش اختلافات اندیشگی و سیاسی میان بنیصدر با نخستوزیر و نمایندگان مخالف رئیسجمهور به تصویب لایحه و طرحهایی در مجلس منجر شدکه قدرت رئیس جمهور را محدود کرد از جمله تصویب طرحهایی که نخست اجازه میداد هرگاه رئیسجمهور مصوبات مجلس را توشیح نکند، نخستوزیر بتواند آن را به اجرا بگذارد و نیز بتواند برای وزارتخانههای بدون وزیر، سرپرست تعیین کند. سرانجام، تصویب طرح عدم کفایت سیاسی بنیصدر به ریاستجمهوری او پایان داد.