تاثیر جرایم دریایی در دریای جنوبی چین بر همگرایی منطقه ای
نویسندگان
1 استادیار روابط بین الملل، گروه ارتباطات و علوم اجتماعی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بینالملل، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22067/pg.2022.26927.0چکیده
آبهای دریای جنوبی چین جزء خطوط مهم کشتیرانی بینالمللی و شریان مسیرهای دریایی جهان محسوب میشود. بیش از نیمی از تجارت جهانی و یکسوم حملونقل دریایی از این منطقه عبور میکند. در سالهای اخیر پهنه آبی دریای جنوبی چین بویژه تنگه مالاکا و دریای سولو-سولاوسی (مرز آبی سه کشور مالزی، اندونزی و فیلیپین) به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی و ژئواکونومیکی در توسعه اقتصادی و سیاسی کشورهای این منطقه بسیار حائز اهمیت بوده است. با این وجود، تجارت دریایی در این پهنه آبی با چالشهای فزایندهای در حوزه تهدیدات امنیتی دریایی در سالهای اخیر نیز مواجه بوده است. مهمترین تهدیدهای امنیت دریانوردی در منطقه مذکور شامل دزدی دریایی، تروریسم دریایی، ماهیگیری غیرقانونی و آلودگی دریایی ایجاد شده به دلیل فعالیت میادین نفت و گاز در دریا است. در همین راستا سئوال اصلی پژوهش این است که تاثیر جرایم دریای جنوبی چین چه تاثیری بر همگرایی منطقهای داشته است؟ در پاسخ به این سئوال، فرضیه اصلی پژوهش این است که علیرغم تهدیدهای مشترک ناشی از جرایم دریایی در دریای جنوبی چین، اما به دلیل رقابتهای ژئوپلیتیک و منافع متعارض بازیگران همچنین حضور بازیگران فرامنطقهای، روند همگرایی برای مبارزه با جرائم دریایی در این منطقه موفق نبوده است. ضمنا روش پژوهش در این مقاله توصیفی-تحلیلی است.
