شبیهسازی نوسان قیمت مسکن با رویکرد مدلسازی عاملمحور: بررسی تأثیر رفتار سوداگرانه بر پویایی بازار مسکن (مورد: شهر شیراز)
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران (نویسندۀ مسئول).
2 دکتری علوم اقتصادی، گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22084/aes.2025.31402.3816چکیده
یکی از مهمترین نگرانیهای سیاستگذاران در سطح جهانی در حوزۀ مسکن بهوجود آمدن نوسانات قیمتی است، یعنی زمانیکه قیمت مسکن متلاطم و بیثبات است. در بازار مسکن دو نوع تقاضا شامل مصرفی و سوداگری وجود دارد که سوداگران هم میتوانند از طریق افزایش معاملات در سطح بازار، عامل رونق بازار مسکن شوند و هم میتوانند با تحریک انتظارات تورمی، عامل افزایش نوسانات قیمت در بازار مسکن باشند. هدف مطالعۀ حاضر شبیهسازی نوسان قیمت مسکن و بررسی تأثیر سوداگری روی نوسان قیمت مسکن در شهر شیراز است. برای اینمنظور از مدل عامل محور با درنظر گرفتن چهار عامل فعال بازار مسکن شامل: فروشنده، خریدار (فروشندهها و خریداران با دو انگیزۀ مصرف شخصی و سوداگری در بازار حضور دارند)، سازنده و بنگاه املاک استفاده شده است. همزمان با ورود آمار و اطلاعات تا ابتدای سال 1401، با درنظر گرفتن درصدهای مختلف خریداران سوداگر از کل خریداران از 100% (کل خریداران وارد شده به بازار مسکن سوداگر باشند) تا صفر درصد (خروج کامل سوداگران از بازار مسکن) مدل شبیهسازی شده بازار مسکن شهر شیراز اجرا شد، تا بتوان تأثیر سطحهای مختلف سوداگری روی نوسان قیمت مسکن طی هشت سال پیشبینی تا سال 1409 را بررسی نمود. نتایج پژوهش نشان میدهد با کاهش تعداد سوداگران، نوسان قیمت مسکن کاهش مییابد، اما بیشترین کاهش نوسان قیمت زمانی رخ میدهد که تعداد سوداگران از کل خریداران 60% باشد، یعنی نوسان قیمت مسکن تا سال 1409 حدوداً 25% کاهش یافته است.